θυμόω (thymóō|tho-mo'-o|verb|to be angry)
[Grk] θυμόω, θυμόομαι LN: 88.179 GK: G2595, G2597 Hebrew: דְּאָגָה‎, זָעַם‎, זָעַף‎, חֵמָה‎, חָרָה‎, חָרָה‎, כַּעַס‎, מָאַס‎, מָרַר‎, נָחַם‎, עָנֵף‎, קָצַף‎, קָצֵר‎, רָגַז‎
Derivation: from θυμός;
Strong's: to put in a passion, i.e. enrage
KJV: --be wroth.
See: θυμός