θυμόω (thymóōtho-mo'-overbto be angry)
[Grk] θυμόω, θυμόομαι LN: 88.179 GK: G2595, G2597 Hebrew: דְּאָגָה, זָעַם, זָעַף, חֵמָה, חָרָה, חָרָה, כַּעַס, מָאַס, מָרַר, נָחַם, עָנֵף, קָצַף, קָצֵר, רָגַז
Derivation: from θυμός;
Strong's: to put in a passion, i.e. enrage
KJV: --be wroth.
See: θυμός