συντρίβω [ῑ]

rub together, ς. τὰ πυρεῖα rub dry sticks together to procure a light, Luc. VH 1.32; grind, φάρμακα (for paints) Plu. 2.436b (Pass.); κολλύριον IG 14.966 (Rome).

II shatter, shiver to atoms, τοὺς χόας Cratin. 187; τὴν χύτραν Ar. Ach. 284 (troch.), Pl. Hp.Ma. 290e; τὰ σκευάρια Aeschin. 1.59; ς. [τὰς ναῦς ] stave them in, by running them aground, Th. 4.11 (v. infr. 2b); τὰ δόρατα, τὴν ἀσπίδα, X. HG 3.4.14, Men. 78 (Pass.); τὰ ποτήρια Eub. 62; τὰ ᾠά Arist. HA 613b27; θύραν PTeb. 47.13 (ii B.C.), BGU 1855.9 (i B.C.): - Pass., συντρῐβέντων τῶν σκευῶν, of a ship, D. 18.194; τὰ συντετριμμένα σκεύη IG 42(1).121.81 (Epid., iv B.C.); στοὰ συντετρειμμένη ib. 12(9).906.9 (Chalcis, iii A.D.); [ νῆες] συντετριμμέναι, opp. τελέως διεφθαρμέναι, D.S. 13.16, 17.

2. of persons, beat to a jelly, E. Cyc. 705, etc.; of parts of the body, crush, shiver, λίθῳ ς. τὸ μέτωπον, etc., Lys. 3.8, etc.: - Pass., τὰ.. τοῦ σώματος μέρη συντετρῖφθαι Pl. R. 611d; συντετριμμένοι σκέλη καὶ πλευράς X. An. 4.7.4; τὴν κλεῖν συνετρίβην And. 1.61; συντριβόμεθα τὰς κεφαλάς Lys. 3.18. c. gen. partis, συντρῖψαι τῆς κεφαλῆς Isoc. 18.52: - Pass., ξυντριβῆναι τῆς κεφαλῆς to have one’s head broken (cf. κατάγνυμι fin.), Ar. Pax 71: - in Th. 4.11, φυλασσόμενοι τῶν νεῶν μὴ ξυντρίψωσιν, some take the gen. as partit., v. supr. 11.1.

3. metaph., shatter, crush, τὴν ἐπίνοιαν Ar. V. 1050 (anap.); τὴν ἐλπίδα Demad. 12, cf. D. 10.44 (Pass.); ὅταν πέσῃ.., πλεῖστα συντρίβει καλά Men. 531.15; ὁ τρόπος συντρίβει σε Id. Epit. 561; ς. τοὺς διαβεβηκότας Plb. 5.47.1; δέος ς. τὸν ἄνθρωπον Plu. 2.165b: - Pass., PPetr. 2p.8 (iii B.C.); κινδυνεύσει συντριβῆναι τὰ πράγματα Hell.Oxy. 14.3; συντριβεὶς τῇ διανοίᾳ Plb. 21.13.2; ταῖς ἐλπίσιν D.S. 4.66; τὴν καρδίαν LXX Psa 146:3(147).3, Isa 61:1; συνετρίβη ἡ καρδία ib. Jer 23:9, cf. Psa 51:19(50).19.

συντρίβω syntribō 7x

    to rub together; to shiver, Mar 14:3; Rev 2:27;

    to break, break in pieces, Mar 5:4; Joh 19:36;

    to break down, crush, bruise, Mat 12:20;

    met. to break the power of any one, deprive of strength, debilitate, Luk 9:39; Rom 16:20

G4937 — συντρίβω

participle neuter συντρῖβον Luk 9:39 R G Tr, συντρῖβον L T WH (cf. Veitch, under the word τρίβῳ, at the end); future συντρίψω; 1 aorist συνέτριψα; passive, present συντρίβομαι; perfect infinitive συντετρῖφθαι (R G Tr WH; but συντριφθαι L T (cf. Veitch, as above)), participle συντετριμμένος; 2 future συντριβήσομαι; from Herodotus ((?), Euripides) down; the Sept. very often for שָׁבַר; to break, to break in pieces, shiver, (cf. σύν, II. 3): κάλαμον, Mat 12:20; τάς πέδας, passive, Mar 5:4; τό ἀλάβαστρον (the sealed orifice of the vase (cf. BB. DD., under the word )), Mar 14:3; ὀστοῦν, passive, Joh 19:36 (Exo 12:46; Psa 33:21; τά σκεύη, Rev 2:27; to tread down: τόν Σατανᾶν ὑπό τούς πόδας (by a pregnant construction (Winers Grammar, § 66, 2 d.)), to put Satan under foot and (as a conqueror) trample on him, Rom 16:20; to break down, crush: τινα, to tear one's body and shatter one's strength, Luk 9:39. Passive to suffer extreme sorrow and be, as it were, crushed: οἱ συντετρίμμενοι τήν καρδίαν (cf. Winer's Grammar, 229 (215)), equivalent to οἱ ἔχοντες τήν καρδίαν συντετριμμένην, ((A. V. the broken-hearted), Luk 4:18 Rec. from Isa 61:1 ((cf. Psa 33:19; Psa 146:3, etc.); συντριβῆναι τῇ διάνοια, Polybius 21, 10, 2; 31, 8, 11; τοῖς φρονημασι, Diodorus 11, 78; (ταῖς ἐλπίσιν, 4, 66; ταῖς ψυχαῖς, 16, 81)).

συν - τρίβω ,

[in LXX chiefly for H7665;]

to shatter, break in pieces: Mat 12:20 ( LXX ), Mar 5:4; Mar 14:3, Joh 19:36 ( LXX ), Rev 2:27; of persons and parts of the body, to break, crush, bruise: Luk 9:39; fig ., Rom 16:20. †

詞類次數：動詞（8）

原文字根：共同-磨損 相當於：H7665（שָׁבוּר‎ / שָׁבַר‎）

字義溯源：徹底的壓碎，壓傷，傷害，踐踏，碎，弄碎，打得粉碎，打破，粉碎，折斷，擊打，傷害；由（G4862（σύν / συνεπίσκοπος）*=同）與（G5147（τρίβος）=路徑，走踏成路）組成，其中G5147（τρίβος）出自（G5147（τρίβος）X*=磨擦）。參讀G2352（θραύω / θραυματίζω）同義字

出現次數：總共（8）；太（1）；可（2）；路（2）；約（1）；羅（1）；啓（1）

譯字彙編：

1）被折斷（1）約19:36；

2）踐踏（1）羅16:20；

3）打得粉碎（1）啓2:27；

4）傷害（1）路9:39；

5）碎（1）路4:18；

6）弄碎了（1）可5:4；

7）她打破（1）可14:3；

8）壓傷的（1）太12:20