ἀσθενέω (asthenéō|as-then-eh'-o|verb|to be sick; to be weak)
[Grk] ἀσθενέω LN: 23.144, 74.26 GK: G820 Hebrew: דָּאַב‎, דָּלַל‎, חָלָה‎, חַת‎, כָּשַׁל‎, לָאָה‎, מָהַר‎, מוּל‎, מָעַד‎, עַיִן‎, עָמָל‎, פָּצַר‎, צָפַף‎, רָכַךְ‎, רָפָה‎, שָׁכֹל‎
Derivation: from ἀσθενής;
Strong's: to be feeble (in any sense)
KJV: --be diseased, impotent folk (man), (be) sick, (be, be made) weak.
See: ἀσθενής