ἀσθενέω (asthenéōas-then-eh'-overbto be sick; to be weak)
[Grk] ἀσθενέω LN: 23.144, 74.26 GK: G820 Hebrew: דָּאַב, דָּלַל, חָלָה, חַת, כָּשַׁל, לָאָה, מָהַר, מוּל, מָעַד, עַיִן, עָמָל, פָּצַר, צָפַף, רָכַךְ, רָפָה, שָׁכֹל
Derivation: from ἀσθενής;
Strong's: to be feeble (in any sense)
KJV: --be diseased, impotent folk (man), (be) sick, (be, be made) weak.
See: ἀσθενής