βούλ-ημα, ατος, τό,
I
1.purpose, Gorg. Hel. 6 (pl.), Ar. Av. 993, Isoc. 3.15, D. 18.49 (pl.); intent, τοῦ νομοθέτου Pl. Lg. 769d, 802c (pl.), al.; τὸ β. τῆς κρίσεως intention to judge, Id. Phlb. 41e: pl., βουλήμασι Μοίρης IG 12(7).303.
2. meaning, οὐδεὶς σαφῶς παρέδωκε τὸ β. Ael. Tact. 18.1; τὸ β. τοῦ ποιητοῦ Hipparch. 1.4.9, al.
3. intention of a testator, BGU 361ii 23 (ii A. D.): hence, will, testament, POxy. 907.1 (iii A. D.), PLips. 29.7 (iii A. D.).
II express will, consent, τῆς συγκλήτου Plb. 6.15.4.
βούλημα boulēma 3x
purpose, will, determination, [Act 27:43]; [Rom 9:19]; [1Pe 4:3]
G1013 — βούλημα
βουλήματος, τό (βούλομαι), will, counsel, purpose: [Act 27:43]; [Rom 9:19]; [1Pe 4:3] (Rec. θέλημα). (2 Macc. 15:5; in Greek writings from Plato down.) (Synonym: cf. θέλω, at the end.)
βούλημα , - τος , τό
( < βαύλομαι ),
[in LXX : [Pro 9:10] (H1847), 2Ma 15:5 , 4Ma 8:18 * ;]
purpose, will: [Act 27:43], [Rom 9:19], [1Pe 4:3]. †
SYN.: θέλημα G2307.