χρόνος, ὁ,

time, Hom. (v. infr.), etc.: dist. fr. καιρός, D. 59.35, cf. Ammon. Diff. p.79 V.; τῶν δὲ πεπραγμένων ἀποίητον οὐδ’ ἂν χ. δύναιτο θέμεν τέλος P. O. 2.17; μυρίος χ. Id. I. 5(4).28, S. OC 618; μακρὸς κἀναρίθμητος χ. Id. Aj. 646; ὁ πᾶς χ. Pi. P. 1.46, cf. A. Eu. 484; πρόπας χ. ib. 898; ἐς τὸ πᾶν χρόνου ib. 670; but in Prose, τοῦ χ. τὸν πλεῖστον Th. 1.30, cf. Isoc. 9.41; τὸν πρῶτον τοῦ χ. X. Lac. 1.5; τὸν δι’ αἰῶνος χ. A. Ag. 554; χρόνου πολλοῦ δέονται take a long time, X. Smp. 2.4, etc.; δότε τι τῷ χ. Antipho 5.86. time in the abstract, ἀμερὴς χ. Timo 76; τριμερής S.E. M. 10.197, cf. Plu. 2.153b; defined by Zeno Stoic. 1.26, Apollod. ib. 3.260.

2. a definite time, period, δεκέτης, τρίμηνος, S. Ph. 715 (lyr.), Tr. 164; χ. βίου, ἥβης χ., E. Alc. 670, El. 20; πολὺν ἀριθμὸν χρόνου γεγονότες Aeschin. 1.49: pl., of points or periods of time, τοῖς χ. ἀκριβῶς with chronological accuracy, Th. 1.97; τοῖς χ. by the dates, Isoc. 11.36; μετενεγκόντα τοὺς χ. altering the dates, D. 18.225; μακρῶν καὶ πολλῶν χρόνων Pl. Lg. 798b; τεσσαράκοντα χρόνους ἐνιαυτῶν IG 5(1).728.7 (Sparta), cf. 14.1747.3 (Rome); χρόνων μῆκος (dub., leg. χρόνου) Chor. 35.51 p.403 F.-R. date, term of payment due, Leg.Gort. 1.10, al. year, Ἑλληνικά 1.233 (Rhamnus, i B. C.), PLond. 2.417.14 (iv A. D.), App.Anth. 6.154.1 (leg. εἷς ἔτι), Ps.- Ptol. Centil. 24, cf. EM 254.13. equatorial degree, Ptol. Tetr. 44, Paul.Al. A. 2, al., Cat.Cod.Astr. 5(1).240.

3. Special phrases: acc., χρόνον for a while, for a long or short time, Od. 4.599, 6.295, Hdt. 1.175, 7.223, etc.; πολὺν χρόνον for a long time, Od. 11.161; δηρὸν χ. Il. 14.206; οὐκ ὀλίγον χ. 19.157; τοῦτον τὸν χ. Hdt. 1.75; ἐς τὸν αἰὲν χ. for ever, E. Or. 207 (lyr.); οὐ πολὺς χ. ἐξ οὗ.. Pl.R. 452c; παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος S. Aj. 600 (lyr.); ἦν χρόνος ἐν ᾧ.., or ὅτε.., Linusap. D.L. Prooem. 4, Critias 25.1 D.; ἕνα χ. once for all, Il. 15.511. gen., χρόνου περιιόντος as time came round, Hdt. 4.155; so χ. ἐπιγενομένου, διεξελθόντος, προβαίνοντος, Id. 1.28, 2.52, 3.53; χρόνου γενομένου after a time, D.S. 20.109; ὀλίγου χρόνου in a short time, Hdt. 3.134; πολλοῦ.. οὐχ ἑόρακά πω χρόνου Ar. Pl. 98; οὐ μακροῦ χ., τοῦ λοιποῦ χ., S. El. 478 (lyr.), 817; βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χ. Id. OC 397; ποίου χρόνου; A. Ag. 278; πόσου χ.; after how long? Ar. Ach. 83. dat., χρόνῳ in process of time, Xenoph. 18, Hdt. 1.80, 176, al.: freq. in Trag., as A. Ag. 126, 463, Ch. 650 (all lyr.); also χρόνῳ κοτέ Hdt. 9.62; τῷ χ. ποτέ Ar. Nu. 865; χρόνῳ, χρόνοις ὕστερον, long after, Th. 1.8, Lys. 3.39; οὐ χρόνῳ immediately, Ps. Democr. Alch. p. 49B.: also c. Art., τῷ χ. Ar. Nu. 66, 1242. ὁ ἄλλος χ., in Att., of past time, D. 20.16, ὁ λοιπὸς χ., of future, v. λοιπός 3; so χ. ἐφέρπων, ἐπαντέλλων, μέλλων, Pi. O. 6.97, 8.28, 10(11).7; also κατὰ χ. ἱκνούμενον or κατὰ χ. [τὸν] ἱ. at a later (or the fitting) time, Ant.Lib. 27.4 (cf. ἱκνέομαι 111.2).

4. with Preps.: - ἀνὰ χρόνον in course of time, after a time, Hdt. 1.173, 2.151, 5.27, al. ἀφ’ οὗ χρόνου from such time as.., X. Cyr. 1.2.13. διὰ χρόνου after a time, after an interval, S. Ph. 758, Ar. Lys. 904, Pl. 1055, Th. 2.94; διὰ χρόνου πολλοῦ Hdt. 3.27; διὰ π. χ. Ar. V. 1476; διὰ μακρῶν χρόνων Pl. Ti. 22d: but χρόνος.. διὰ χρόνου προὔβαινέ μοι means one space of time after another, day after day, S. Ph. 285. ἐκ πολλοῦ τευ χ. a long time since, long ago, Hdt. 2.58. ἐν χρόνῳ, like χρόνῳ, in course of time, at length, A. Eu. 1000 (lyr.); for a long time, Pl. Phdr. 278d; ἐν πολλῷ χρόνῳ ib. 228a; ἐν χρόνοισι perh. formerly, [ Emp. ] Sphaer. 108 (leg. Κάρπιμος). ἐντὸς χρόνου within a certain time, Hdt. 8.104. ἐπὶ χρόνον for a time, for a while, Il. 2.299, Od. 14.193, Hdt. 1.116; πολλὸν ἐπὶ χ. Od. 12.407; χρόνον ἐπὶ μακρόν Hdt. 1.81; παυρίδιον or παῦρον ἐπὶ χ., Hes. Op. 133, 326. ἐς χρόνον hereafter, Hdt. 3.72, 9.89. i μετὰ χρόνον after a time, Id. 2.52, etc.; μέχρι τοῦ αὐτοῦ χ. up to the same time, Th. 1.13. πρὸ τοῦ καθήκοντος χ. Aeschin. 3.126; so τοῦ χρόνου πρόσθεν S. Ant. 461. σὺν (ξὺν) χρόνῳ, like χρόνῳ or διὰ χρόνου, A. Ag. 1378, Eu. 555 (lyr.). ὑπὸ χρόνου by lapse of time, Th. 1.21: but ὑπὸ αὐτὸν τὸν χ. about the same time, Hdt. 7.165, cf. Th. 1.100 (pl.).

II lifetime, age, ὁ μακρὸς ἀνθρώπων χρόνος S. Ph. 306; χρόνῳ παλαιοί Id. OC 112; χρόνῳ μείων ib. 374; τοσόσδε τῷ χ. so far gone in years, Pl. Ax. 365b; χρόνῳ βραδύς S. OC 875.

III season or portion of the year, περιγράψαι τοῦ ἔτους χρόνον X. Mem. 1.4.12. delay, οὐδ’ ἐποίησαν (fort. ἐνεποίησαν) χ. οὐδένα D. 19.163; χρόνον δ’ αἱ νύκτες ἔχοντι linger, Theoc. 21.25; χρόνους ἐμποιεῖν to interpose delays, D. 23.93. Gramm., 1 tense of a verb, D.H. Th. 24, A.D. Adv. 123.17, D.T. 638.3.

2. time or quantity of a syllable, Longin. 39.4, A.D. Synt. 130.4, al.: βραχὺς χ. a short syllable, ib. 309.23; of the augment, ib. 237.10.

3. in Rhythmic and Music, time, διαιρεῖται ὁ χ. ὑπὸ τῶν ῥυθμιζομένων Aristox. Rhyth. p.79 W., etc.; ὁ πρῶτος [χ. ] time-unit, ibid., Aristid. Quint. 1.14, etc.; χρόνος κενός ib.18: freq. in pl., λέξις εἰς χρόνους τεθεῖσα διαφέροντας Aristox. Rhyth. p.77 W., cf. Anon.Rhythm. Oxy. 9ii6; [ μέτρα] προχωρεῖ ἕως λ χρόνων Aristid.Quint. 1.23.

χρόνος chronos 54x

    time, whether in respect of duration or a definite point of its lapse, Mat 2:7; Mat 25:19 freq.; an epoch, era, marked duration, Act 1:7; 1Th 5:1 time.

G5550 — χρόνος

χρόνου, ὁ, from Homer down, the Sept. for יום, עֵת, etc. time: Heb 11:32; Rev 10:6; ὁ χρόνος τοῦ φαινομένου ἀστέρος, the time since the star began to shine (cf. φαίνω, 2 a.), Mat 2:7; (ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν (Gen 25:24), Luk 1:57 (Buttmann, 267 (230); cf. Winer's Grammar, § 44, 4 a.)); τῆς ἐπαγγελίας, Act 7:17; τῆς παροικίας, 1Pe 1:17; χρονοι ἀποκαταστάσεως, Act 3:21; οἱ χρονοι τῆς ἀγνοίας, Act 17:30; χρόνου διαγενομένου, Act 27:9; πόσος χρόνος ἐστιν, ὡς τοῦτο γέγονεν, Mar 9:21; ὁ παρεληλυθώς χρόνος, 1Pe 4:3 (where Rec. adds τοῦ βίου); τεσσαρακονταετής, Act 7:23; Act 13:18; στιγμή χρόνου, Luk 4:5; πλήρωμα τοῦ χρόνου, Gal 4:4; ποιεῖν ((which see, II. d.) to spend) χρόνον, Act 15:33; Act 18:23; βιῶσαι τόν ἐπίλοιπον χρόνον, 1Pe 4:2; διδόναι χρόνον τίνι (i. e. a space of time, respite), ἵνα etc. Rev 2:21 ((Josephus, b. j. 4, 3, 10)); plural joined with καιροί, Act 1:7; 1Th 5:1 (see καιρός, 2 e., p. 319a); ἐπ' ἐσχάτων (L T Tr WH ἐσχάτου) τῶν χρόνων (see ἔσχατος, 1 at the end), 1Pe 1:20; (add, ἐπ' ἐσχάτου τοῦ (Tr WH omit τοῦ) χρόνου, Jude 1:18 L T Tr WH). with prepositions: ἄχρι, Act 3:21; διά τόν χρόνον, on account of the length of time, Heb 5:12 (Polybius 2, 21, 2; Alciphron 1, 26, 9); ἐκ χρόνων ἱκανῶν, for a long time, Luk 8:27 (R G L Tr marginal reading (see below)); ἐν χρόνῳ, Act 1:6, Act 1:21; ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ, Jude 1:18 Rec.; ἐπί χρόνον (A. V. for a while), Luk 18:4; ἐπί πλείονα χρόνον (A. V. a longer time), Act 18:20; ἐφ' ὅσον χρόνον for so long time as, so long as, Rom 7:1; 1Co 7:39; Gal 4:1; κατά τόν χρόνον, according to (the relations of) the time, Mat 2:16; μετά πολύν χρόνον, Mat 25:19; μετά τοσοῦτον χρόνον Heb 4:7; πρό χρόνων αἰωνίων (R. V. before times eternal), 2Ti 1:9; Tit 1:2. the dative is used to express the time during which something occurs (dative of duration of time, cf. Winers Grammar, § 31, 9; (Buttmann, § 133, 26)): (χρόνῳ ἱκανῷ, for a long time, Luk 8:27 T Tr text WH); ἱκανῷ χρόνῳ, Act 8:11; (τοσούτῳ χρόνῳ, Joh 14:9 L T Tr marginal reading WH marginal reading); πολλοῖς χρόνοις (R. V. marginal reading of a long time (A. V. oftentimes); cf. πολύς, c.), Luk 8:29; αἰωνίοις (R. V. through times eternal), Rom 16:25. the accusative is used in answer to the question how long: χρόνον, for a while, Act 19:22. Rev 6:11 (where in R L T Tr WH μικρόν is added); also χρόνον τινα (A. V. a while), 1Co 16:7; ὅσον χρόνον (A. V. while), Mar 2:19; χρόνους ἱκανούς, for a long time, Luk 20:9; μικρόν χρόνον, Joh 7:33; Joh 12:35; Rev 20:3; πολύν χρόνον Joh 5:6; τοσοῦτον χρόνον, Joh 14:9 (R G Tr text WH text); ἱκανόν (A. V. long time), Act 14:3; οὐκ ὀλίγον (R. V. no little time), Act 14:28; τόν πάντα χρόνον, Act 20:18. (On the ellipsis of χρόνος in such phrases as ἀφ' οὗ, ἐν τῷ ἑξῆς (Luk 7:11 L marginal reading Tr text WH text), ἐν τῷ καθεξῆς (Luk 8:1), ἐξ ἱκανοῦ, etc., see ἀπό, I. 4 b., p. 58b top, ἑξῆς, καθεξῆς, ἐκ IV. 1, etc. Synonym: see καιρός, at the end; cf. αἰών, at the end.)

χρόνος , - ου , ὁ ,

[in LXX chiefly for H3117, also for H6256, etc.;]

time (a space of time, whether long or short; cf. Lft., Notes , 70): Mat 2:7, Mar 9:21, Luk 1:57, Act 3:21; Act 7:17; Act 7:23; Act 13:18; Act 17:30; Act 27:9, Heb 11:32, 1Pe 1:17; 1Pe 4:3, Rev 10:6; στιγμὴ χρόνου , Luk 4:5; πλήρωμα τ o ῦ χ ., Gal 4:4; ποιεῖν χ ., Act 15:33; Act 18:23; βιῶσαι , 1Pe 4:2; διδόναι , Rev 2:21; pl ., χ . καὶ ( ἢ ) καιροί ( Lft ., l.c .), Act 1:7, 1Th 5:1; ἐπ᾿ ἐσχάτου τῶν χ . ( χρόνου ), 1Pe 1:20, Jud 1:18; c . prep ., ἄχρι , Act 3:21; διὰ τὸν χ ., Heb 5:12; ἐν χ ., Act 1:6; Act 1:21; ἐπὶ ( πλείονα ) χ ., Luk 18:4, Act 18:20; ἐφ᾿ ὅσον χ ., Rom 7:1 , 1Co 7:39, Gal 4:1; κατὰ τὸν χ ., Mat 2:16; μετὰ τολὺν ( τοσοῦτον ) χ ., Mat 25:19, Heb 4:7; πρὸ χ . αἰωςίων , 2Ti 1:9, Tit 1:2, instr. dat . of extension of time ( v. M , Pr., 75, 148; Deiss., LAE , 206), Luk 8:27; Luk 8:29 Joh 14:9, Act 8:11, Rom 16:25; acc , of duration of time, Mar 2:19, Luk 20:9, Joh 5:6; Joh 7:33; Joh 12:35; Joh 14:9, Act 14:3; Act 14:28; Act 19:22; Act 20:18, 1Co 16:7, Rev 6:11. †

SYN.: see καιρός G2540.

詞類次數：名詞（53）

原文字根：時間 相當於：H748（אָרַךְ‎ / אֵשׁ‎） H3117（יׄום‎）

字義溯源：時期*，時候，時間，時日，日子，日期，暫時，多時，為時，時，次，久，許久，世，古，機會，光陰，季節，延期，期，休息。參讀G165（αἰών）同義字

同源字：1）G3118（μακροχρόνιος）長壽的 2）G5549（χρονίζω）遲延 3）G5550（χρόνος）時期 4）G5551（χρονοτριβέω）消磨時間

出現次數：總共（54）；太（3）；可（2）；路（7）；約（4）；徒（17）；羅（2）；林前（2）；加（2）；帖前（1）；提後（1）；多（1）；來（3）；彼前（4）；猶（1）；啓（4）

譯字彙編：

1）時候（17）太2:7；太2:16；太25:19；可2:19；約7:33；約12:35；徒1:6；徒1:7；徒3:21；徒17:30；羅7:1；林前7:39；林前16:7；加4:4；帖前5:1；來11:32；猶1:18；

2）時日（9）可9:21；徒14:3；徒14:28；徒18:20；徒20:18；來5:12；彼前1:17；彼前1:20；啓10:6；

3）時（9）路8:27；路23:8；約5:6；徒7:23；徒8:11；加4:1；來4:7；啓6:11；啓20:3；

4）時間的（2）提後1:9；多1:2；

5）光陰（2）彼前4:2；彼前4:3；

6）時間（2）路4:5；徒1:21；

7）暫時（1）徒19:22；

8）機會（1）啓2:21；

9）世（1）羅16:25；

10）日子（1）徒18:23；

11）日（1）徒27:9；

12）日期（1）徒7:17；

13）次（1）路8:29；

14）期（1）路1:57；

15）多時（1）路18:4；

16）為時（1）路20:9；

17）之久（1）徒13:18；

18）久（1）約14:9；

19）一些日子（1）徒15:33