μακρο-χρόνιος, ον,

1. lasting a long time, lingering, Hp. Epid. 3.7; πυρετός Gal. 17(2).739 (Sup.); τὸ μ. long duration, Agatharch. 83.

2. dwelling a long time, LXX Exo 20:12, al.

3. long-lived, Eph 6:3; βοῦς Porph. VP 24 (Sup.).

μακροχρόνιος makrochronios 1x

    of long duration; long-lived, Eph 6:3

G3118 — μακροχρόνιος

μακροχρονιον (μακρός and χρόνος), literally, 'long-timed' (Latinlongaevus), long-lived: Eph 6:3. (Exo 20:12; Deu 5:16; very rare in secular authors.)

μακρο - χρόνιος , - ον

( μακρός , χρόνος ),

[in LXX . μ . γίγνεσθαι , εἶναι (H3117 H748), Exo 20:12, Deu 4:40; Deu 5:16; Deu 17:20 * ;]

of long duration, longlived: Eph 6:3 ( LXX ). †

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：遠的-時間

字義溯源：長壽的；由（G3117（μακρός）=長久，久遠）與（G5550（χρόνος）*=時候）組成；而G3117（μακρός）出自（G3372（μῆκος）*=長）。參讀G3112（μακράν）同源字

出現次數：總共（1）；弗（1）

譯字彙編：

1）長壽（1）弗6:3