δόμα
(A), ατος, τό, (δίδωμι)
1. gift, Pl. Def. 415b, LXX [Gen 25:6] (pl.), Plu. 2.182e.
2. payment, PPetr. 2p.11 (iii B. C.).
δόμα (B), ατος, τό, = δῶμα, Max. 448, = τειχίον, Hsch.
δῶμα, ατος, τό, (δέμω)
I
1. house, πατρώϊον ἵκετο δ. Il. 21.44, etc.; mainly poet., but once in Hdt., 2.62 (pl.), and in late Prose (v. infr.), but never in Att. Prose: also, chief room, hall, θάλαμον καὶ δ. καὶ αὐλήν Il. 6.316, cf. Od. 17.329, al.: hence, pl. for a single house, 2.259, freq. in Trag., A. Ag. 607, S. Tr. 332, E. Or. 301, etc.
2. of the gods, ἀθάνατοι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες Il. 2.13, etc.; κλυτὰ δ. βένθεσι λίμνης, of Poseidon, 13.21; freq. of Pluto, δῶμ’ Ἀΐδαο the nether world, Od. 12.21; ὦ δῶμ’ Ἀΐδου καὶ Περσεφόνης S. El. 110; Πλούτωνος δ. E. HF 808 (lyr.); of a temple, Pi. P. 4.53, A. Eu. 242, etc.: pl., Hdt. 2.62, S. OT 71.
3. δῶμα Καδμεῖον, i.e. Thebes, ib. 29.
4. housetop, LXX De. 22.8, [Mat 24:17], Babr. 5.5, POxy. 475.22 (ii A.D.), etc.
II household, family, A. Ag. 1468 (lyr.), S. OT 1226, etc.; cf. δῶ.
G1390 — δόμα
δόματος, τό (δίδωμι), a gift: [Mat 7:11]; [Luk 11:13]; [Eph 4:8]; [Phi 4:17]. (Plato, def., p. 415 b.; Plutarch; often in the Sept., chiefly for מַתָּנָה) Cf. Fritzsche on Matthew, p. 291f (who quotes Varro de ling. Latin 1. i., p. 48, Bip. edition "dos erit pecunia si nuptiarum causa data: haec Graece δωτίνη,ita enim hoc Siculi: ab eodem Donum. Nam Graece ut ipsi δῶρον,ut alii δόμα,et ut Attici δόσις.").
δόμα , - τος , τό
( < δίδωμι ),
[in LXX for H4979, etc.;]
a gift: [Mat 7:11], [Luk 11:13], [Eph 4:8] ( LXX ), [Php 4:17]. †
SYN.: δόσις G1394, δῶρον G1435, δωρεά G1431, δώρημα G1434.