λῡπ-έω,

(λύπη)

I

1. grieve, vex, whether in body or mind, τινα Hes. Op. 401, Sapph. Supp. 2.4, etc.; opp. εὐφραίνειν, E. Alc. 239 (anap.); [ ὁ θώραξ] λυπεῖ distresses by its weight, X. Mem. 3.10.15: c.neut. Adj., λυπεῖν μηδὲν αὑτόν E. Cyc. 338, cf. Hdt. 8.144, X. Cyr. 3.3.50; ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες, ἅπερ ἐγὼ ὑμᾶς ἐλύπουν Pl. Ap. 41e: c. part., ἐλύπει αὐτὸν ἡ χώρα πορθουμένη X. An. 7.7.12; οὐ σκοπεῖς ὅ τι μὴ λυπήσεις τοὺς ἄλλους ποιῶν D. 21.135: folld. by interrog., καί μ’ ἦμαρ.. λυπεῖ, τί πράσσει S. OT 74, cf. El. 59; οὐδὲν ἐλύπησεν [αὐτό], ὥστε μή.. does no harm.., Pl. Cra. 393e; οὐδένα λυπήσας or - ασα, as formula in epitaphs, IG 14.1857, 2.1868.

2. abs., cause pain or grief, ἄγαν γε λυπεῖς S. Aj. 589, Ant. 573, cf. OT 1231; τὸ λυποῦν Antiph. 107, Men. 410.

3. in histor. writers, of cavalry and light troops, harass, annoy an army by constant attacks, Hdt. 9.40, cf. 61, Th. 6.66, X. HG 6.3.14, An. 2.3.23, etc.; λῃσταὶ.. τὴν Λακωνικὴν ἧσσον ἐλύπουν Th. 4.53, cf. Ar. Av. 1427.

II Pass. with fut. Med. (E. Med. 474, etc.), to be grieved, distressed, λυπεῖσθαι φρένα Thgn. 593 codd.; τῷ μήτε χαίρειν μήτε λυπεῖσθαι βροτούς A. Fr. 266, cf. S. Aj. 555, etc.; μήτε λυπέο μήτε.. be not distressed, Hdt. 8.100; ὑπὸ θεραπαίνης ἐπίτηδες λ. Lys. 1.11: c. acc. cogn., τὰς ἐσχάτας λ. λύπας Pl. Grg. 494a, cf. Phd. 85a; also διπλῇ τινι λύπῃ λ. Id. Phlb. 36a: also c. acc. rei, grieve about a thing, S. Aj. 1086; πρὸς τὰς ξυμφοράς Th. 2.64; διά τι Pl. Phlb. 52b; ἐπί τινι X. Mem. 3.9.8: c. part., λυπῇ.. ἐστερημένη E. Med. 286; ταῦτ’ ἐλυπεῖθ’ ὁρῶν D. 18.217: abs., feel pain, E. Ion 632, etc.; τὸ -ούμενον τῆς ψυχῆς Pl. Lg. 689b; τὸ -εῖσθαι Id. Prt. 354d.

λυπέω lypeō 26x

    to occasion grief or sorrow to, to distress, 2Co 2:2; 2Co 2:5; 2Co 7:8;

    pass. to be grieved, pained, distressed, sorrowful, Mat 17:23; Mat 19:22;

    to aggrieve, cross, vex, Eph 4:30;

    to feel pained, Rom 14:15 sorrow.

G3076 — λυπέω

λυπῶ; 1 aorist ἐλύπησα; pf λελύπηκα; passive, present λιποῦμαι; 1 aorist ἐλυπήθην; future λυπηθήσομαι; (λύπη); (fr, Hesiod down); to make sorrowful; to affect with sadness, cause grief; to throw into sorrow: τινα, 2Co 2:2, 2Co 2:5; 2Co 7:3; passive, Mat 14:9; Mat 17:23; Mat 18:31; Mat 19:22; Mat 26:22; Mar 10:22; Mar 14:19; Joh 16:20; Joh 21:17; 2Co 2:4; 1Th 4:13; 1Pe 1:6; joined with ἀδημονεῖν, Mat 26:37; opposed to χαίρειν, 2Co 6:10; κατά Θεόν, in a manner acceptable to God (cf. Winer's Grammar, 402 (375)), 2Co 7:9, 2Co 7:11; in a wider sense, to grieve, offend: τό πνεῦμα τό ἅγιον, Eph 4:30 (see πνεῦμα, 4 a. at the end); to make one uneasy, cause him a scruple, Rom 14:15. (Compare: συλλυπέω. Synonym: see θρηνέω, at the end.)

λυπέω , - ῶ

( < λύπη ),

[in LXX for H2734, etc.;]

to distress, grieve, cause pain or grief: c . acc pers ., 2Co 2:2; 2Co 2:5 ; 2Co 7:8; pass ., Mat 14:9; Mat 17:23; Mat 18:31; Mat 19:22; Mat 26:22, Mar 10:22; Mar 14:19, Joh 16:20; Joh 21:17, Rom 14:15, 2Co 2:4 , 1Th 4:13, 1Pe 1:6; λ . καὶ ἀδημονεῖν , Mat 26:37; opp . to χαίρειν , 2Co 6:10; κατὰ θεόν , 2Co 7:9; 2Co 7:11; τ . πνεῦμα τ . ἅγιον , Eph 4:30 ( cf. συν - λνπέω ), †

SYN.: see θρηνέω G2354.

詞類次數：動詞（26）

原文字根：悲哀 相當於：H3415（יָרַע‎） H6087（עָצַב‎）

字義溯源：憂愁，悲痛，悲傷，擔憂，哀痛，憂傷，悲哀；源自（G3077（λύπη）*=悲傷）。參讀G2354（θρηνέω）同義字

出現次數：總共（26）；太（6）；可（2）；約（2）；羅（1）；林後（12）；弗（1）；帖前（1）；彼前（1）

譯字彙編：

1）憂愁（8）太14:9；太18:31；太26:37；約21:17；羅14:15；林後2:2；林後6:10；林後7:8；

2）你們憂愁（2）林後2:4；林後7:9；

3）他們⋯憂愁（2）太17:23；太26:22；

4）你們憂傷（1）帖前4:13；

5）你們⋯憂愁（1）林後7:9；

6）我⋯憂愁（1）林後7:8；

7）有憂愁（1）彼前1:6；

8）擔憂（1）弗4:30；

9）他⋯憂愁（1）林後2:5；

10）你們憂愁了（1）林後7:9；

11）憂愁的（1）可10:22；

12）就憂憂愁愁的（1）太19:22；

13）憂愁起來（1）可14:19；

14）將要憂愁（1）約16:20；

15）叫人憂愁（1）林後2:5；

16）受憂愁（1）林後2:2；

17）而憂愁（1）林後7:11