νέφος, εος, τό,

I

1. cloud, mass of clouds, Il. 4.275, al.; σμικροῦ νέφους ἐκπνεύσας μέγας χειμών S. Aj. 1148; ν. ὄμβριον Ar. Nu. 288 (lyr.); ν. καὶ ὁμίχλη Pl. Ti. 49c; τὸν κίνδυνον παρελθεῖν ὥσπερ ν. D. 18.188.

2. metaph. (cf. νεφέλη 1.2), θανάτου δὲ μέλαν ν. ἀμφεκάλυψεν Il. 16.350, cf. Od. 4.180, B. 12.64; λάθας ν. Pi. O. 7.45; σκότου ν., of blindness, S. OT 1314 (lyr.); ν. οἰμωγῆς, στεναγμῶν, E. Med. 107 (anap.), HF 1140; ὀφρύων ν. a cloud upon the brow, Id. Hipp. 172 (anap.); ὑπὸ τοῦ μετώπου οἷον ν. ἐπανεστηκός Arist. Phgn. 809b22; διασκεδᾶτε τὸ προσὸν νῦν ν. ἐπὶ τοῦ προσώπου Anaxandr. 58.

II metaph., also, a cloud of men, etc., ν. πεζῶν, Τρώων, Il. 4.274, 16.66; ψαρῶν, κολοιῶν, 17.755; ν. τοσοῦτον ἀνθρώπων Hdt. 8.109; πενεστάων ν. Timo 39; μαρτύρων Heb 12:1; πολέμοιο ν. the cloud of battle, thick of the fight, Il. 17.243, cf. Ar. Pax 1090: applied by Pi. N. 10.9 to a single hero: used by Prose writers for poet. νεφέλη (q. v.). (Cf. Skt. nábhas ’fog’, ’cloud’, Slav. nebo ’heaven’, Lat. nebula.)

νέφος nephos 1x

    a cloud; trop. a cloud, a throng of persons, Heb 12:1

G3509 — νέφος

νέφους (allied with Latinnubes, nebula, etc.), τό, the Sept. for עָב and עָנָן, a cloud; in the N. T. once tropically, a large, dense multitude, a throng: μαρτύρων, Heb 12:1; often so in secular authors, as νεφῶν Τροωον, πεζῶν, ψαρων, κολοιων, Homer, Iliad 4, 274; 16, 66; 17, 755; 23, 133; ἀνθρώπων, Herodotus 8, 109; στρουθῶν, Aristophanes av. 578; ἀκρίδων, Diodorus 3, 29; peditum equitumque nubes, Livy 35, 49.

νέφος , - ους , τό ,

[in LXX for òá, H7834, H6049;]

a mass of cloads, a cloud ( cf. νεφέλη ); metaph . as in Hom ., Hdt ., al. ), of a dense throng: Heb 12:1. †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：雲 相當於：H6051（עָנָן‎）

字義溯源：雲*，雲彩，密雲，群眾，眾人

同源字：1）G1105（γνόφος）陰暗 2）G2217（ζόφος）幽暗 3）G3507（νεφέλη）雲 4）G3509（νέφος）雲，雲彩

出現次數：總共（1）；來（1）

譯字彙編：

1）雲彩（1）來12:1