κατάλειμμα (katáleimmakat-al'-ime-mahnounremnant)
[Grk] κατάλειμμα, ὑπόλειμμα LN: 63.22 GK: G2900 Hebrew: יֶתֶר, נִיר, עֹלֵלָה, שָׁאַר, שְׁאָר, שְׁאֵרִית, שְׁאֵרִית, שָׁחִיס, שָׂרִיד, שָׂרִיד
Derivation: from καταλείπω;
Strong's: a remainder, i.e. (by implication) a few
KJV: --remnant.
See: καταλείπω