παρανομ-ία, ἡ,

transgression of law, decency, or order, Antipho 5.12, Th. 4.98, Pl. R. 537e, etc.; ἡ κατὰ τὸ σῶμα π. ἐς τὴν δίαιταν loose and disorderly habits of life, Th. 6.15, cf. 28; π. εἴς τινας Plb. 3.6.13; περὶ τὰς σπονδάς D.H. 8.4; illegality, personified, Plb. 18.54.10.

παρανομία paranomia 1x

    violation of the law, transgression, 2Pe 2:16

G3892 — παρανομία

παρανομίας, ἡ (παράνομος (from παρά (which see IV. 2) and νόμος)), breach of law, transgression, wickedness: 2Pe 2:16. (Thucydides, Plato, Demosthenes, others; the Sept..)

παρανομία , - ας , ἡ ,

[in LXX : Psa 37:7 (H4209), etc.;]

law-breaking, transgression: 2Pe 2:16. †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：在旁-律法

字義溯源：犯罪，過犯，違法，目無法紀；源自（G3891（παρανομέω）=犯法）；由（G3844（παρά）*=旁，出於）與（G3551（νόμος）=律法，分出）組成；其中G3551（νόμος）出自（G3500（νέκρωσις）Y*=分配）。參讀G51（ἀγνόημα）同義字比較：G3551（νόμος）=律法

出現次數：總共（1）；彼後（1）

譯字彙編：

1）過犯（1）彼後2:16