καταφθείρω (
kataphtheírō｜
kat-af-thi'-ro｜
verb｜
to ruin)
[Grk]
καταφθείρω LN: 88.266 GK: G2967 Hebrew: בָּקַק,
חָבַל,
מָקַק,
נָבֵל,
שָׁחַת,
שָׁמֵם
Derivation: from
κατά and
φθείρω;
Strong's: to spoil entirely, i.e. (literally) to destroy; or (figuratively) to deprave;
KJV: --corrupt, utterly perish.
See: κατάSee: φθείρω καταφθείρω,
fut. - φθερῶ Plu. 2.24o d: -
1. destroy, bring to naught, στρατόν, πόλιν, ἔθνη, A. Pers. 345, S. OT 331, Pl. Lg. 697d, cf. Democr. 159; ἔργα νομήων Theoc. 25.122; κατέφθαρται ὄλβος A. Pers. 251; ἐπεὶ δέ χ’ εἵκω οἴκαδις καταφθερείς in sorry plight, Epich. 35.13; - φθαρεὶς τὸν βίον Men. Epit. 429, cf. Raccolta Lumbroso 17 (iii B.C.); δένδρα -εφθαρμένα IG 9(2).1109.74 (Coropa, ii B.C.), cf. PMagd. 11.9 (iii B.C.), etc.
2. corrupt, τινα Plu.l.c.
καταφθείρω kataphtheirō 1x
to destroy, corrupt, deprave, [2Ti 3:8]
G2704 — καταφθείρω
: perfect passive participle κατεφθαρμενος; 2 future passive καταφθαρήσομαι; (see κατά, III. 4);
1. to corrupt, deprave; κατεφθαρμένοι τόν νοῦν, corrupted in mind, [2Ti 3:8].
2. to destroy; passive to be destroyed, to perish: followed by ἐν with the dative indicating the state, [2Pe 2:12] R G. (From Aeschylus down.)
κατα - φθείρω ,
[in LXX chiefly for H7843 hi ., [Gen 6:12], al. ;]
1 to destroy entirely.
2. In moral sense (as LXX ), to deprave, corrupt: pass . pf . ptcp ., seq . τ . νο ν , [2Ti 3:8]. †
καταφθείρω原文音譯：katafqe⋯rw 卡他-弗帖羅
詞類次數：動詞（2）
原文字根：向下-敗壞 相當於：H7843（שָׁחַת）
字義溯源：完全變壞，極敗壞，敗壞，滅亡；由（G2596（κατά / καθεῖς / καθημέραν / κατακύπτω）*=下，按照）與（G5351（φθείρω）*=毀壞）組成。參讀G337（ἀναιρέω）同義字
出現次數：總共（1）；提後（1）
譯字彙編：
1）極敗壞（1）[提後3:8]