καταφεύγω (katapheúgō|kat-af-yoo'-go|verb|to flee; to take refuge)
[Grk] καταφεύγω LN: 15.62, 21.15 GK: G2966 Hebrew: אָסַף‎, חָבָא‎, כָּסָה‎, לָוָה‎, נוּס‎, נָפַל‎, רוּץ‎
Derivation: from κατά and φεύγω;
Strong's: to flee down (away)
KJV: --flee.
See: κατά
See: φεύγω