καταράομαι (kataráomai|kat-ar-ah'-om-ahee|verb|to curse)
[Grk] καταράομαι LN: 33.471 GK: G2933 Hebrew: אָרַר‎, בָּעַת‎, זָעַם‎, נָקַב‎, קָבַב‎, קָלַל‎
Derivation: middle voice from κατάρα;
Strong's: to execrate; by analogy, to doom
KJV: --curse.
See: κατάρα