θῡμί-ᾱμα,

Ion. θῡμί-ημα, ατος, τό,

1. incense, Hdt. 1.198, Amphis 27, PTeb. 112.22 (ii B.C.), Phld. Vit. p.37J.; name of a particular kind (perh.= ἀμμωνιακόν), Edict.Diocl, in Ἀθηνᾶ 18.6 (Tegea): usu. in pl., fragrant stuffs for burning, Hdt. 2.130, 7.54, S. OT 4, Ar. Av. 1716, Pl. R. 373c, IG 5(2).514 (Lycosura), Rev 5:8; -ιάματα ἑρπετῶν fumigations, Philum. Ven. 6 tit.

2. stuff for embalming, Hdt. 2.86, 4.71.

θυμίαμα thumiama 6x

    incense, any odoriferous substance burnt in religious worship, Rev 5:8; Rev 8:3-4; Rev 18:13;

    or, the act of burning incense, Luk 1:10-11

G2368 — θυμίαμα

θυμιάματος, τό (θυμιάω), the Sept. mostly for קְטֹרֶת, an aromatic substance burnt, incense: generally in plural, Rev 5:8; Rev 8:3; Rev 18:13; ἡ ὥρα τοῦ Θεοῦ, when the incense is burned, Luk 1:10; θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος, Luk 1:11. (Sophocles, Herodotus, Aristophanes, Plato, Diodorus, Josephus; the Sept..)

θυμίαμα , - το s, τό

( < θυμιάω ),

[in LXX chiefly for H7004;]

fragrant stuff for burning, incense: ἡ ὥρα τοῦ θ ., Luk 1:10; θυσιαστήριον τοῦ θ . (Exo 30:27, al. ), Luk 1:11; pl ., Rev 5:8; Rev 8:3-4; Rev 18:13. †

詞類次數：名詞（6）

原文字根：獻祭（果效） 相當於：H5207（נִיחֹחַ‎） H7004（קְטֹרֶת‎）

字義溯源：芬香，（焚燒的）香，燒香，香料，獻祭的香；源自（G2370（θυμιάω）=煙燻）；而G2370（θυμιάω）出自（G2380（θύω / ἐπιθύω）*-獻祭，宰殺）

同源字：1）G2368（θυμίαμα）芬香 2）G2369（θυμιατήριον）燻爐 3）G2370（θυμιάω）煙燻

出現次數：總共（6）；路（2）；啓（4）

譯字彙編：

1）香（3）路1:11；啓8:3；啓8:4；

2）香料（1）啓18:13；

3）香的（1）啓5:8；

4）燒香（1）路1:10