διάνοιᾰ, ἡ,

Aeol. διανοιΐα Alc. Supp. 1a.1 (nisi leg. δι’ ἀνοιΐα[ν ]), poet. also διανοίᾱ acc. to Eust. 1679.29: -

I

1. thought, i.e. intention, purpose, Hdt. 1.46, 90, And. 4.35, etc.; τῇ διανοίᾳ in the spirit of his action, D. 21.219; ὤλοντ’ ἀσεβεῖ διανοίᾳ A. Th. 831 (lyr.); μαινόλις δ. Id. Supp. 109 (lyr.); εὔφρονος ἐκ δ. Id. Ag. 797 (lyr.), cf. Eu. 1013 (anap.); τοῦ ὑπαπιέναι τὴν διάνοιαν ἔχειν Th. 5.9; ἐπί τινι Isoc. 5.14; πρός τινι Anaxipp. 1.37; ἐπ’ ἄλλο τι.. τρέψαι τινὸς τὴν δ. Pl. Euthd. 275b; ἐξ ὅλης τῆς δ. with all one’s heart, Arr. Epict. 2.2.13; ἐχθροὺς τῇ δ. Col 1:21.

2. thought, notion, Hdt. 2.169, Pl. Phd. 63d, Arist. Metaph. 986b10; ἀπὸ τῆς αὐτῆς δ. D. 18.210.

II process of thinking, thought, ὁ ἐντὸς τῆς ψυχῆς πρὸς αὑτὴν διάλογος.. ἐπωνομάσθη δ. Pl. Sph. 263d; πᾶσα δ. ἢ πρακτικὴ ἢ ποιητικὴ ἢ θεωρητική Arist. Metaph. 1025b25; ταχίστη ἡ διανοίας κίνησις Id. LI 968a25; esp. discursive thought, opp. νόησις, Procl. Inst. 123.

III thinking faculty, intelligence, understanding, ὡς μεταξύ τι δόξης τε καὶ νοῦ τὴν δ. οὖσαν Pl. R. 511d, al.; opp. σῶμα, Id. Lg. 916a, cf. R. 395b; ἔστιν ὥσπερ τοῦ σώματος καὶ τῆς δ. γῆρας Arist. Pol. 1270b40; ἐπιτάττοντος τοῦ νοῦ καὶ λεγούσης τῆς δ. φεύγειν τι ἢ διώκειν Id. de An. 433a2; ἔκστασις διανοίας LXX De. 28.28. thought expressed, meaning of a word or passage, Pl. Ly. 205b, Phdr. 228d; τὰς τῶν ὀνομάτων δ. Id. Cra. 418a; τὴν αὐτὴν ἔχει δ. Arist. de An. 404a17; ἡ φυσικὴ δ. τοῦ νόμου Aristeas 171; so δ., opp. ῥητόν, spirit, opp. letter, Hermog. Stat. 2. intellectual capacity revealed in speech or action by the characters in drama, Arist. Po. 1450a6, b11, 1456a34, Rh. 1404a19, al. (Rare in Poetry.)

διάνοια dianoia 12x

    pr. thought, intention; the mind, intellect, understanding, Mat 22:37; Mar 12:30; Luk 10:27;

    an operation of the understanding, thought, imagination, Luk 1:51;

    insight, comprehension, 1Jn 5:20;

    mode of thinking and feeling, disposition of mind and heart, the affection, Eph 2:3; Col 1:21 mind; thought; understanding.

G1271 — διάνοια

διανοίας, ἡ (διά and νως), the Sept. for לֵב and לֵבָב; very frequent in Greek writings from (Aeschylus) Herodotus down;

1. the mind as the faculty qf understanding, feeling, desiring: Mat 22:37; Mar 12:30 (Tr marginal reading brackets); Luk 10:27; Eph 1:18 Rec.; ; Heb 8:10; Heb 10:16; 1Pe 1:13.

2. understanding: 1Jo 5:20.

3. mind, i. e. spirit (Latinanimus), way of thinking and feeling: Col 1:21; Luk 1:51; 2Pe 3:1.

4. thought; plural contextually in a bad sense, evil thoughts: Eph 2:3, as in Num 15:39 μνησθήσεσθε πασῶν τῶν ἐντολῶν κυρίου... καί οὐ διαστραφήσεσθε ὀπίσω τῶν διανοιῶν ὑμῶν.

διάνοια , - ας , ἡ ,

[in LXX chiefly for H3820, H3824;]

the understanding, mind: Luk 1:51, Eph 4:18, Col 1:21, 1Pe 1:13 , 2Pe 3:1, 1Jn 5:20; pl ., Eph 2:3; in quotations from LXX , Mat 22:37, Mar 12:30, Luk 10:27, Heb 8:10; Heb 10:16 ( Cremer , 79, 438). †

詞類次數：名詞（13）

原文字根：經過-心思 相當於：H3820（לֵב‎ / לֵב קָמָי‎）

字義溯源：深思，領悟，心思，心智，心意，妄想，智力，智慧，感覺，意向；由（G1223（διά）*=通過）與（G3563（νοῦς）*=悟性）組成。前三福音書都記載主耶穌對律法師的回答，要求我們用全心，全魂，全意（G1271（διάνοια））和全力去愛主我們的神（太22:37；可12:30；路10:27）（馬太福音無‘全力’）。參讀G1106（γνώμη）同義字

出現次數：總共（12）；太（1）；可（1）；路（2）；弗（2）；西（1）；來（2）；彼前（1）；彼後（1）；約壹（1）

譯字彙編：

1）意（3）太22:37；可12:30；路10:27；

2）心思（2）來10:16；彼後3:1；

3）心思的（1）彼前1:13；

4）將智慧（1）約壹5:20；

5）心意（1）來8:10；

6）心思上（1）西1:21；

7）妄想（1）路1:51；

8）心思中（1）弗2:3；

9）心智（1）弗4:18