רִיב‎ (rîyb|reeb|noun|masculine|strife)
[Heb] רִיב‎, רִיבָה‎ ETCBC: רִיב‎ (subs|law-case), רִיבָה‎ (subs|case) OSHL: t.cm.ab TWOT: 2159a GK: H8190, H8191 Greek: ἀδικία, ἀντιλογία, ἀπολογέομαι, δικαίωμα, κακός, κατήγορος, κρίσις, κριτής, λοιδορία
Derivation: or רִב‎; from רִיב‎;
Strong's: a contest (personal or legal)
KJV: [phrase] adversary, cause, chiding, contend(-tion), controversy, multitude (from the margin), pleading, strife, strive(-ing), suit.