κατοικ-ητήριον, τό,

dwellingplace, abode, LXX Exo 12:20; κ. θεοῦ, δαιμονίων, Eph 2:22, Rev 18:2.

κατοικητήριον katoikētērion 2x

    an abode, dwelling, habitation, the same as κατοίκησις, Eph 2:22; Rev 18:2

κατοικίζω katoikizō 1x

    to cause to dwell, Jas 4:5

G2732 — κατοικητήριον

κατοικητηρίου, τό (κατοικέω), an abode, a habitation: Eph 2:22; Rev 18:2. (the Sept.; the Epistle of Barnabas (6, 15 [ET]); 16, 7, 8 [ET], and other ecclesiastical writings.)

† κατ - οικητήριον , - ου , τό

( < κατοικέω ),

[in LXX for H4186, H4583, etc.;]

a habitation, dwelling-place: Eph 2:22, Rev 18:2. †

詞類次數：名詞（2）

原文字根：向下-家（處） 相當於：H4186（מֹושָׁב‎） H4585（מְעֹנָה‎）

字義溯源：住處，居所；源自（G2730（κατοικέω / κατοικίζω）=定居）；由（G2596（κατά / καθεῖς / καθημέραν / κατακύπτω）*=下，按照）與（G3611（οἰκέω）=居住）組成；而G3611（οἰκέω）出自（G3624（οἶκος）*=住處）。參讀G2730（κατοικέω / κατοικίζω）同義字

出現次數：總共（2）；弗（1）；啓（1）

譯字彙編：

1）住處（1）啓18:2；

2）居所（1）弗2:22