παρακατα-θήκη, ἡ,

deposit of money or property entrusted to one’s care, Hdt. 5.92. ή; αἱ τῶν χρημάτων π. Isoc. 1.22; π. Ἀθηναίας, i.e. deposited in her temple, IG 22.1407.42; π. ἔχειν ib.12.116.16, Th. 2.72, cf. Anaxandr. 55.1; π. χρυσίου ἢ ἀργυρίου δεξάμενος Pl. R. 442e; π. καταθέσθαι παρά τινι Lys. 32.16, cf. 5; ἀποδιδόναι to restore it, Arist. EN 1135b7; ἀποστερῆσαι to withhold it, Id. Rh. 1383b21; ἐν π. δοθῆναι, ἔχειν, Plb. 5.74.5, Mitteis Chr. 372 vi 19 (ii A. D.); αἱ π. τῆς τραπέζης banking deposits, D. 36.6: metaph., ταῦτ’ (sc. τοὺς νόμους) ἔχεθ’.. παρὰ τῶν ἄλλων ὡσπερεὶ π. Id. 21.177; οἱ τὴν τῶν νόμων π. ἔχοντες Aeschin. 1.187.

2. of persons entrusted to guardians, ward, Ἀπόλλωνα παρὰ Ἴσιος π. δεξαμένη Hdt. 2.156; of children, D. 28.15; of persons under the protection of the state, sacred trust, Din. 1.9. (Cf. παρκαθήκα.)

[not given]

G3872 — παρακαταθήκη

παρακαταθήκης, ἡ, (παρακατατίθημι), a deposit, a trust: so Rec. in 1Ti 6:20; 2Ti 1:14; (Rec.elz 1633 in 2Ti 1:12 also). (Herodotus, Thucydides, Xenophon, Aristotle, eth. Nic. 5, 8, 5, p. 1135,{b} 4; Polybius, Diodorus 15, 76; Josephus, Antiquities 4, 8, 38; Aelian v. h. 4, 1); see παραθήκη above.

παρα - κατα - θήκη , - ης , ἡ .

( < παρακατατίθημι ),

[in LXX : Exo 22:8; Exo 22:11 (H4399), and elsewhere as v.l . for παραθήκη , q.v. ;]

more usual than its variant in Gk . writers for a trust or deposit: 1Ti 6:20, 2Ti 1:14, Rec.†

詞類次數：名詞（2）

原文字根：在旁-向下-安放

字義溯源：託付，交託，交保；由（G3844（παρά）*=旁）與（G2698（κατατίθημι）=安放）組成；而G2698（κατατίθημι）又由（G2596（κατά / καθεῖς / καθημέραν / κατακύπτω）*=下）與（G5087（τίθημι）*=設立，安放）組成。註：和合本以G3866（παραθήκη）代替G3872（παρακαταθήκη）

出現次數：總共（2）；提前（1）；提後（1）

譯字彙編：

1）所交託的（1）提後1:14；

2）所託付的（1）提前6:20