κᾰκοποι-έω,

I do ill, play the knave, A. Fr. 111, Ar. Pax 731; manage one’s affairs ill, X. Oec. 3.11.

II trans., do mischief to, injure, πολλὰ μὲν τὴν βασιλέως Χώραν κ. Id. Mem. 3.5.26, cf. Plb. 4.6.10; τὰς νῆας Id. 13.4.1: - Pass., Id. 27.7.6.

κακοποιέω kakopoieō 4x

    to cause evil, injure, do harm, Mar 3:4; Luk 6:9; to do evil, commit sin, 1Pe 3:17; 3Jn 1:11

G2554 — κακοποιέω

κακοποιῶ; 1 aorist infinitive κακοποιῆσαι; (κακοποιός);

1. to do harm: Mar 3:4; Luk 6:9.

2. to do evil, do wrong: 1Pe 3:17; 3Jo 1:11. ((Aeschylus, Aristophanes), Xenophon, Polybius, Antoninus, Plutarch; the Sept..)

κακο - ποιέω , ῶ ,

[in LXX chiefly for H7489 hi .;]

to do harm, to do evil: Mar 3:4, Luk 6:9 , 1Pe 3:17, 3Jn 1:11 ( Cremer , 329). †

詞類次數：動詞（4）

原文字根：邪惡-行 相當於：H7489（מֵרֵעַ‎ / רָעַע‎）

字義溯源：成為作惡者，行惡，傷害，犯罪；源自（G2555（κακοποιός）=作惡者）；由（G2556（κακός）*=卑劣的）與（G4160（ποιέω）*=行）組成

出現次數：總共（4）；可（1）；路（1）；彼前（1）；約叄（1）

譯字彙編：

1）行惡（3）可3:4；路6:9；彼前3:17；

2）行惡的（1）約叄1:11