εὐεργετ-έω,
I
1. the augm. εὐηργ - is sts. found, esp. in codd., as impf. εὐηργέτουν X. Ap. 26: aor. εὐηργέτησα Ar. Pl. 835, v.l. in Din. 1.16, but ηὐεργέτησα Lys. 9.14: pf. εὐηργέτηκα v.l. in Lycurg. 140: pf. Pass. εὐηργέτημαι X. Mem. 2.2.3, SIG 798.5 (Cyzicus, i A. D.), but Inscrr. and Pap. have εὐεργέτηκα IG 22.573 (iv B. C.), εὐεργέτημαι PLond. 2.169.26 (i A. D.), εὐεργετήθην IG 7.2808 (Hyettus, iii A. D.), ηὐεργετημένοι PTeb. 326.16 (iii A. D.): - to be a benefactor, S. Ph. 670, IG 22.786, etc.; [ Ἰησοῦς] διῆλθεν -τῶν [Act 10:38].
2. to be proclaimed as εὐεργέτης 1.2, JHS 10.76 (Patara, i A. D.).
II c. acc. pers., do good services or show kindness to one, τοὺς θανόντας εἰ θέλεις εὐεργετεῖν A. Fr. 266.1, cf. Eu. 725, E. Ion 1540, Lys. l.c., etc.; ὁ νόμος βούλεται -τεῖν βίον ἀνθρώπων Democr. 248; εὐ. τὸν δῆμον IG 22.791.25, etc.; τὸν θεὸν εὐεργετηκότες SIG 417.13 (Delph., iii B. C.): c. acc. cogn., εὐ. τινὰ τὴν μεγίστην εὐεργεσίαν Pl. Ap. 36c, cf. R. 615b; ὅ τι ἂν ἡμᾶς εὐεργετήσῃς ib. 345a; μεγάλως or μεγάλα εὐ., X. Cyr. 8.2.10, 12: c. dat. rei, χρήμασιν εὐ. ib. 2: - Pass., have a kindness done one, εὐεργεσίαν εὐεργετηθείς Pl. Grg. 520c; μείζω εὐηργετημένοι X. Mem. 2.2.3; καί τι εὐεργέτηται ὑπ’ ἐμοῦ Pl. Cri. 43a; ἀντὶ πολλῶν καὶ μεγάλων ὧν εὐεργετήθη παρὰ τοῦ θεοῦ IG 7.2808 (Hyettus, iii A. D.); εὐεργετούμενος εἰς χρήματα Pl. Smp. 184b.
G2109 — εὐεργετέω
ἐυεργέτω; (εὐεργέτης), to do good, bestow benefits: [Act 10:38]. (the Sept.; often in Attic writings.)
εὐεργετέω , - ῶ
( < εὐεργέτης ),
[in LXX : [Psa 13:6] (H1580), Wis 3:5 , al. ;]
to do good, bestow benefit: [Act 10:33]. †