διάλεκτος (diálektosdee-al'-ek-tosnounlanguage)
[Grk] διάλεκτος LN: 33.1 GK: G1365 Hebrew: לָשֹׁון
Derivation: from διαλέγομαι;
Strong's: a (mode of) discourse, i.e. "dialect"
KJV: --language, tongue.
See: διαλέγομαι