δάμαλις (dámalis|dam'-al-is|noun|heifer)
[Grk] δάμαλις LN: 4.18 GK: G1239 Hebrew: בָּקָר‎, עֵגֶל‎, עֶגְלָה‎, פַּר‎, פָּרָה‎
Derivation: probably from the base of δαμάζω;
Strong's: a heifer (as tame)
KJV: --heifer.
See: δαμάζω