γενεαλογέω (
genealogéō｜
ghen-eh-al-og-eh'-o｜
verb｜
to trace descent)
[Grk]
γενεαλογέω,
γενεαλογέομαι LN: 10.25 GK: G1156 Hebrew: יָחַשׂ
Derivation: from
γενεά and
λόγος;
Strong's: to reckon by generations, i.e. trace in genealogy
KJV: --count by descent.
See: γενεάSee: λόγος γενεᾱλογ-έω,
Ion. γενεη-, trace a pedigree, γ. γένεσιν Hdt. 2.146; γ. ἑωυτόν draw out one’s pedigree, ib. 143; γ. τὴν συγγένειαν X. Smp. 4.51; γ. τινά τινος Plu. 2.894b; γ. τινὰ γενέσθαι, εἶναι.., Id. Lyc. 1, Paus. 5.14.9; περί τινος Luc. Salt. 7: abs., οἱ -λογοῦντες Isoc. 15.180, Thphr. Char. 28.2: - Pass., Hp. Septim. 4; ταῦτα μέν νυν γεγενεηλόγηται Hdt. 6.54; τὰ νυνδὴ γενεαλογηθέντα Pl. Ti. 23b; γενεαλογούμενος ἔκ τινος [Heb 7:6]; ἐγενεαλογήθη (impers.) the genealogy was reckoned, LXX [1Ch 5:1].
γενεαλογέω genealogeō 1x
to reckon one’s descent, derive one’s origin, [Heb 7:6]
G1075 — γενεαλογέω
γενεαλόγω: (present passive γενεαλογοῦμαι); to act the genealogist (γενεά and λέγω), to recount a family's origin and lineage, trace ancestry (often in Herodotus; Xenophon, Plato, Theophrastus, Lucian, Aelian, others; (the Sept. [1Ch 5:2])); passive to draw one's origin, derive one's pedigree: ἐκ τίνος, [Heb 7:6].
γενεαλογέω , - ῶ
( < γενεά , λέγω ),
[in LXX : [1Ch 5:1] (H3187) * ;]
to trace ancestry, reckon genealogy; pass ., seq . ἐκ : [Heb 7:6]. †
γενεαλογέω原文音譯：genealogšw 給尼阿-羅給哦
詞類次數：動詞（1）
原文字根：成為-放置（說）
字義溯源：清點族譜，世代由來，同譜；由（G1074（γενεά）=族系）與（G3056（λόγος）=話）組成；其中G1074（γενεά）出自（G1085（γένος）=親戚，族裔），G1085（γένος）出自（G1096（γίνομαι）*=成為），而G3056（λόγος）出自（G3004（λέγω / εἴρω）*=陳述）。參讀G466（ἀνταναπληρόω）同義字
出現次數：總共（1）；來（1）
譯字彙編：
1）同譜（1）[來7:6]