βλάσφημ-ος, ον, s

1. peaking ill-omened words, evil-speaking, Arist. Rh. 1398b11: c. gen., against.., Plu. 2.1100d, etc.

2. of words, slanderous, libellous, δέδοικα μὴ βλάσφημον μὲν εἰπεῖν ἀληθὲς δ’ ᾖ D. 9.1, cf. Luc. Alex. 4 (Sup.). Adv. -μως Philostr. VA 4.19, App. BC 2.126.

3. blasphemous, ἔθνη LXX 2Ma 10:4; ῥήματα Act 6:11; λαλεῖν βλάσφημα Rev 13:5: Subst., blasphemer, LXX 2Ma 9:28; 1Ti 1:13, etc.

βλάσφημος blasphēmos 4x

    slanderous, railing, reproachful, 2Ti 3:2; 2Pe 2:11;

    blasphemous, Act 6:11; Act 6:13; 1Ti 1:13

G989 — βλάσφημος

βλάσφημον (βλάξ sluggish, stupid, and φήμη speech, report (others, βλάπτω (which see) and φήμη)), speaking evil, slanderous, reproachful, railing, abusive: Act 6:11 (ῤήματα βλάσφημα εἰς Μωυσῆν καί τόν Θεόν); (Act 6:13 Rec. (ῤήματα βλάσφημα κατά τοῦ τόπου τοῦ ἁγίου)); 2Pe 2:11 (see βλασφημία, a.); Rev 13:5 (Lachmann); βλάσφημος as a substantive, a blasphemer: 1Ti 1:13; 2Ti 3:2. (Isa 66:3; Wis. 1:6; Sir. 3:16; 2 Macc. 9:28; (2 Maccabees 10:36> (cf. 4)); in Greek writings from Demosthenes down.)

βλάσφημος , - ον

( < βλασ , of uncertain deri v . , v. Thayer , Boisacq ; + φήμη , speech),

[in LXX : Isa 66:3 (H205 H1288), Wis 1:6 , Sir 3:16 , 2Ma 9:28 ; 2Ma 10:4 ; 2Ma 10:16 * ;]

(a) evil-speaking, slanderous, blasphemous: Act 6:11, 2Ti 3:2, 2Pe 2:11 ( cf. Jud 1:9);

(b) as subst . a blasphemer: 1Ti 1:13 ( Cremer , 570). †

詞類次數：形容詞（5）

原文字根：傷害-宣稱（著）

字義溯源：褻瀆的，辱罵的，毀謗的，謗讟的；由（G984（βλάπτω）*=傷害）與（G5345（φήμη）=聲言）組成，其中G5345（φήμη）出自（G5346（φημί）=說明），G5346（φημί）出自（G5457（φῶς）=光），而G5457（φῶς）又出自（G5337（φαῦλος）X*=照耀），或出自（G5316（φαίνω）=發光）

出現次數：總共（5）；徒（2）；提前（1）；提後（1）；彼後（1）

譯字彙編：

1）謗讟（2）徒6:11；提後3:2；

2）毀謗的（1）彼後2:11；

3）褻瀆（1）徒6:13；

4）褻瀆者（1）提前1:13