βία,
Ion. βίη [ ῐ], ἡ: dat. βίηφι Od. 6.6: -
I
1. bodily strength, force, Hom., etc.; χειρῶν βία B. 10.91: - in Hom., periphr. of strong men, βίη Ἡρακληείη Il. 2.658, where the part. masc. πέρσας follows, cf. 11.690; βίη Ἐτεοκληείη, Ἰφικλείη, 4.386, Od. 11.290, etc.; βίη Διομήδεος Il. 5.781; also ἲς.. βίης Ἠρακληείης Hes. Th. 332: so in Lyr. and Trag., Πέλοπος βία B. 5.181; Τυδέως βία, Πολυνείκους β., A. Th. 571, 577; φίλτατ’ Αἰγίσθου β. Id. Ch. 893; θήρειος β., = Κένταυροι, S. Tr. 1059.
2. personified, Κράτος Βία τε A. [Pro 12:1-28].
3. of the mind, οὐκ ἔστι βίη φρεσίν Il. 3.45. of an argument, βίαν οὐκ ἔχειν πρὸς [τὸ] ἀποδειξαι Phld. Sign. 9.
II
1. act of violence, ὕβρις τε βίη τε Od. 15.329: mostly in pl., κείνων γε βίας ἀποτείσεαι 11.117; βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν 16.189; βίαι ἀνέμων Il. 16.213.
2. βίᾳ τινός against one’s will, in spite of him, A. Th. 746 (lyr.), S. Ant. 79, Th. 1.43, etc.; β. φρενῶν A. Th. 612; β. καρδίας Id. Supp. 798; β. alone as Adv., perforce, Od. 15.231, B. 17.10, A. Pr. 74, al.; βίῃ ἐπειρᾶτο Hdt. 6.5; opp. κατὰ φύσιν, Arist. Ph. 215a1; also πρὸς βίαν τινός A. Eu. 5; πρὸς βίαν ἄγειν τινά Id. Pr. 210, cf. S. OT 805, Eup. 8.10 D., Ar. V. 443, etc.; opp. ἑκών, Pl. Phdr. 236d; ἐκ βίας S. Ph. 563, al., Herod. 5.58; ὑπὸ βίης Hdt. 6.107; ἀπὸ βίας D.S. 20.51; of Zeus, εὐμενεῖ βία κτίσας A. Supp. 1068 (lyr.).
3. in Att. law, rape, βίας δίκη Sch. Pl. R. 464e; βίᾳ αἰσχύνεσθαί τινα Lys. 1.32.
4. = Lat. vis, βίας γραφή D C.37.31, cf. 33; μαρτύρομαι τὴν βίαν POxy. 1120.11 (iii A. D.). (Cf. Skt. jyâ´ jiyâ´ ’preponderating power’, jinâti ’oppress’.)
G970 — βία
βίας, ἡ;
1. strength, whether of body or of mind: Homer and subsequent writers.
2. strength in violent action, force: μετά βίας by the use of force, with violence, [Act 5:26]; [Act 24:7] (Rec.); shock τῶν κυμάτων, [Act 27:41] (R G, but Tr text brackets; others omit τῶν κυμάτων); διά τήν βίαν τοῦ ὄχλου, the crowd pressing on so violently, [Act 21:35]. (Synonym: see δύναμις, at the end.)