αὐτοκατάκριτος (
autokatákritos｜
ow-tok-at-ak'-ree-tos｜
adjective｜
self-condemned)
[Grk]
αὐτοκατάκριτος LN: 30.119 GK: G896
Derivation: from
αὐτός and a derivative or
κατακρίνω;
Strong's: self-condemnedKJV: --condemned of self.
See: αὐτόςSee: κατακρίνω αὐτο-κατάκρῐτος, ον,
self-condemned, [Tit 3:11], Ph. 2.652.
αὐτοκατάκριτος autokatakritos 1x
self-condemned, [Tit 3:11]
G843 — αὐτοκατάκριτος
ἀυτοκατακριτον (αὐτός, κατακρίνω), self-condemned: [Tit 3:11]; (ecclesiastical writings (cf. Winer's Grammar, § 34, 3)).
*† αὐτο - κατά - κριτος , - ον
( < αὐτός , κατακρίνω ),
self-condemned: [Tit 3:11]
(Eccl., Cremer , 377; MM , s.v. ). †
αὐτοκατάκριτος原文音譯：aÙtokat£kritoj 凹拖-卡他-克里拖士
詞類次數：形容詞（1）
原文字根：同一的-向下-審判的
字義溯源：自己定罪，自責的，自知不是；由（G846（αὐτός）=自己）與（G2632（κατακρίνω）=判罪）組成；其中G846（αὐτός）出自（G825（Ἀττάλεια）X*=反身），而G2632（κατακρίνω）又由（G2596（κατά / καθεῖς / καθημέραν / κατακύπτω）*=下，按照）與（G2919（κρίνω）*=辨別）組成
出現次數：總共（1）；多（1）
譯字彙編：
1）自己定罪自己（1）[多3:11]