ἀπιστία,

Ion. -ίη, ἡ,

I

1. unbelief, distrust, πίστεις.. δμῶς καὶ ἀπιστίαι ὤλεσαν ἄνδρας beliefs and disbeliefs, Hes. Op. 372; πίστει χρήματ’ ὄλεσσα, ἀπιστίῃ δ’ ἐσάωσα Thgn. 831 [ ῑ]; τῶν θείων τὰ πολλὰ ἀπιστίῃ διαφυγγάνει μὴ γινώσκεσθαι Heraclit. 86, cf. Pl. Grg. 493c; τοῖσι παρεοῦσι ἀ. πολλὴ ὑπεκέχυτο Hdt. 3.66, cf. 2.152; ὑπὸ ἀπιστίης Id. 3.153, al.; ὑπὸ ἀ. μὴ γενέσθαι τι from disbelief that.., Id. 1.68; ἀ. πρὸς ἑαυτόν lack of self- confidence, Th. 8.66; ἀπιστίᾳ λόγους ἐνδέχεσθαι E. Ion 1606; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας A. Ag. 268; ἀπιστίαν ἔχειν περί τινος to be in doubt, Pl. Phd. 107b; σώφρων ἀ. E. Hel. 1617; πρὸς -ίαν τοῦ κατηγόρου to discredit him, Arist. Rh. 1398a10; ἡ ἀ. ἡ πρὸς ἀλλήλους Id. Pol. 1297a4; ἀ. ἡ καθ’ αὑτοῦ Longin. 38.2; πρός τι Pl. Sph. 258c.

2. of things, τὰ εἰρημένα ἐς ἀ. πολλὴν ἀπῖκται Hdt. 1.193; πολλὰς ἀπιστίας ἔχει it admits of many doubts, Pl. R. 450c; ὁ λόγος εἰς ἀ. καταπίπτει Id. Phd. 88d; καταβαλεῖν τινὰ εἰς ἀ. ib.c; ἀ. παρέχειν ib. 86e (interpol.); ἀτοπία καὶ ἀπιστία incredibility, Isoc. 17.48; ταῦτ’ ἀπιστίαν ἔχει D. 10.44.

II want of faith, faithlessness, θνήσκει δὲ πίστις βλαστάνει δ’ ἀ. S. OC 611; treachery, And. 3.2, X. An. 2.5.21; βλέπειν ἀπιστίαν Eup. 309.

ἀπιστία apistia 11x

    unbelief, want of trust and confidence; a state of unbelief, 1Ti 1:13; violation of faith, faithlessness, Rom 3:3; Heb 3:12; Heb 3:19 lack of faith; unbelief.

G570 — ἀπιστία

ἀπιστίας, ἡ (from ἄπιστος), want of faith and trust;

1. unfaithfulness, faithlessness (of persons betraying a trust): Rom 3:3 (cf. references under the word ἀπιστέω, 1).

2. want of faith, unbelief: shown in withholding belief in the divine power, Mar 16:14, or in the power and promises of God, Rom 4:20; Heb 3:19; in the divine mission of Jesus, Mat 13:58; Mar 6:6; by opposition to the gospel, 1Ti 1:13; with the added notion of obstinacy, Rom 11:20, Rom 11:23; Heb 3:12. contextually, weakness of faith: Mat 17:20 (where L T Tr WH ὀλιγοπιστίαν); Mar 9:24. (In Greek writings from Hesiod and Herodotus down.)

** ἀπιστία , - ας , ἡ

( < ἄπιστος ),

[in LXX : Wis 14:25 , 4Ma 12:4 * ;]

want of faith, unbelief: Mat 13:58, Mar 6:6; Mar 9:24; Mar 16:14, Rom 3:3 (but see ἀπιστέω ) Rom 4:20; Rom 11:20; Rom 11:23, 1Ti 1:13, Heb 3:12; Heb 3:19 ( DCG, ii, 775a; Cremer , 492). †

詞類次數：名詞（11）

原文字根：不-相信 相當於：H2114（זוּר‎） H7911（כָּשַׁח‎ / שָׁכַח‎）

字義溯源：不信，不忠實，不信的態度，信不足，信心小；源自（G571（ἄπιστος）=不信的）；由（G1（α / ἄλφα）=G427（ἄνευ）*=不）與（G4103（πιστός）=可信賴的）組成，而G4103（πιστός）出自（982*=說服）。亞當不信從神的話，卻信從撒但的話，而犯罪干犯了神。這個不信從的罪，就一直傳留下來，使人類成為悖逆之子（弗2:2），成了不信從之子。人自己沒有能力去信從神（羅7:15），直等到神的憐憫臨到我們，神的靈叫我們悔改相信神

出現次數：總共（11）；太（1）；可（3）；羅（4）；提前（1）；來（2）

譯字彙編：

1）不信（10）太13:58；可6:6；可9:24；可16:14；羅3:3；羅4:20；羅11:20；羅11:23；提前1:13；來3:19；

2）不信的（1）來3:12