σύσσημον (
sýssēmon｜
soos'-say-mon｜
noun｜
signal)
[Grk]
σύσσημον LN: 33.476 GK: G5361 Hebrew: מַשְׂאֵת,
נֵס
Derivation: neuter of a compound of
σύν and the base of
σημαίνω;
Strong's: a sign in common, i.e. preconcerted signal
KJV: --token.
See: σύνSee: σημαίνω σύσσημ-ον, τό, = σύμβολον,
signal, Aen.Tact. 4.1, al.; δεδώκει ς. [Mar 14:44]; τὸ ς. ἀνέβη LXX Jd. 20.40; αἴρειν τὸ ς. Str. 6.3.3, D.S. 11.22; ἦρε τὸ συγκείμενον πρὸς μάχην ς. Id. 20.51.
2. stamp on weights and measures, ἀπὸ συσσήμου πωλεῖν Str. 15.1.51.
3. badge, ensign, τὰ τῆς ἀρχῆς ς. insignia, regalia, D.S. 1.70; token, means of recognition, Men. Pk. 362 (censured by Phryn. 393): metaph. of a patronymic, Ps.- Plu. Vit.Hom. 24.
4. pledge, pawn, Hedyl. ap. Ath. 8.345b.
σύσσημον syssēmon 1x
a signal, [Mar 14:44]
G4953 — σύσσημον
(Tdf. συνσημον (cf. σύν, II. at the end)), συσσημου, τό (σύν and σῆμα), a common sign or concerted signal, a sign given according to agreement: [Mar 14:44]. (Diodorus, Strabo, Plutarch, others; for נֵס, a standard, [Isa 5:26]; [Isa 49:22]; [Isa 62:10].) The word is condemned by Phrynichus, edition Lob., p. 418, who remarks that Menander was the first to use it; cf. Sturz, De dial. Maced. et Alex., p. 196.
† σύσ - σημον
( Τ , συν -), - ου , τό
( < σῆμα ),
[in LXX : [Jdg 20:38]; [Jdg 20:40] (H4864), [Isa 5:26]; [Isa 49:22]; [Isa 62:10] (H5251) * ;]
a fixed sign or signal: [Mar 14:44]. ( Strab ., Plut ., al. ; condemned by Atticists, v. Rutherford, NPhr. , 492 f .) †
σύσσημον原文音譯：sÚsshmon 需士-些蒙
詞類次數：名詞（1）
原文字根：共同-標記 相當於：H4150（מֹועֵד）
字義溯源：共有的標記，表號，暗號；由（G4862（σύν / συνεπίσκοπος）*=同）與（G4591（σημαίνω）=指明）組成，而G4591（σημαίνω）出自（G4590（Σήμ）X*=記號）
出現次數：總共（1）；可（1）
譯字彙編：
1）一個暗號（1）[可14:44]