προσᾰγορ-εύω,
Att. aor. being προσεῖπον, fut. and pf. προσερῶ, προσείρηκα (but προσαγορεῦσαι occurs in X. Mem. 3.2.1, προσαγορεύσομεν Pl. Tht. 147e ), aor. Pass. προσερρήθην (but προσηγορεύθην A. Pr. 834, Anaxil. 21.4, Philem. 101.6 ); coupled with προσείποις, προσρητέον in Pl. Tht. 152d, 182d sq.: - address, greet, ἀλλήλους Hdt. 1.134, 2.80; δυστυχοῦντες οὐ προσαγορευόμεθα in misfortune we are not spoken to, Th. 6.16; π. τοὺς νέους δι’ εὐχῆς Pl. Lg. 823d; πόρρωθεν π. Thphr. Char. 5.2; ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς τοὺς φίλους π. Pl. Ep. 315b .
2. c. dupl. acc., address or greet as so and so, Δίκαν δέ νιν προσαγορεύομεν βροτοί A. Ch. 950 (lyr.); τὸν αὐτὸν πατέρα π. X. Cyr. 8.7.14; βασιλέα π. τινά Plu. Aem. 8: - Pass., ὑφ’ ὧν προσηγορεύθης ἡ Διὸς δάμαρ A. Pr. 834; -αγορευθεὶς αὐτοκράτωρ, Lat. imperator consalutatus, Plu. Pomp. 8, etc.
3. simply, call by name, call so and so, τὸν Ἀγαμέμνονα π. ποιμένα λαῶν X. Mem. 3.2.1; τί τὴν πόλιν προσαγορεύεις; Pl. R. 428d, cf. Grg. 474e, Sph. 216c, Lycurg. 26; π. τινὰ ὀνόματι Antipho 6.40, cf. Pl. Plt. 291e, Tht. 147e, etc.; ὀνομαστὶ π. X. Cyr. 5.3.47; τοῦτο τοὔνομα π. σφᾶς αὐτούς Plb. 1.8.1: - Pass., to be called, Hecat. 129J., etc.; π. ἑταίρα Anaxil. l. c.; λίθος Philem. l.c.; freq. in Pl., R. 597e, Phlb. 54a; τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι, ἑνὶ ὀν. π., Id. Smp. 205c, Sph. 219b, etc.
4. c. inf., πάσας ἡδονὰς ἀγαθὸν εἶναι προσαγορεύεις Id. Phlb. 13b, cf. Prt. 325a; π. τινὰ χαίρειν bid one hail or farewell, Ar. Pl. 323, Pl. Lg. 771a; also μετὰ τοῦ χαίρειν π. τινά Plu. Phoc. 17 . II appeal to, in argument, τὰ τῶν θηρίων ἤθη dub. in Plu. 2.493c.
προσαγορεύω prosagoreuō 1x
to speak to, accost, to name, declare, [Heb 5:10]
G4316 — προσαγορεύω
: 1 aorist passive participle προσαγορευθείς; to speak to, to address, accost, salute (Aeschyl, Herodotus, Aristph., Xenophon, Plato, others); especially to address or accost by some name, call by name: τινα with a predicate accusative, and in the passive with a predicate nominative (1 Macc. 14:40; 2 Macc. 14:37), [Heb 5:10]. (to give a name to publicly, to style, τινα or τί with a predicate accusative, Xenophon, mem. 3, 2, 1; Γάϊος Ἰούλιος Καῖσαρ ὁ διά τάς πράξεις προσαγορευθείς Θεός, Diodorus 1, 4; add (Wis. 14:22); 2 Macc. 4:7 2Macc. 10:9 2Macc. 14:37; φρούριον... Καισάρειαν ὑπ' αὐτοῦ προσαγορευθεν, Josephus, Antiquities 15, 8, 5.) Cf. Bleek, Brief an d. [Heb 2:2], p. 97f.
προσ - αγορεύω ,
[in LXX : [Deu 23:6] (7) (H1875), ? [Ezr 10:11] (H3034 hith.), Wis 14:22 , 1Ma 14:40 , 2Ma 1:36 ; 2Ma 4:7 ; 2Ma 10:9 ; 2Ma 14:37 * ;]
to address, greet, salute; hence, to call by name, address, style: c . dupl . acc , pass ., [Heb 5:10]. †