κτῆμα (ktēma|ktay'-mah|noun|possession)
[Grk] κτῆμα LN: 57.15 GK: G3228 Hebrew: הֹון‎, כֶּרֶם‎, נַחֲלָה‎, שָׂרָה‎
Derivation: from κτάομαι;
Strong's: an acquirement, i.e. estate
KJV: --possession.
See: κτάομαι