κατείδωλος, ον,

full of idols, given to idolatry, Act 17:16.

κατείδωλος kateidōlos 1x

    rife with idols, sunk in idolatry, grossly idolatrous, Act 17:16

G2712 — κατείδωλος

κατείδωλον (κατά and εἴδωλον; after the analogy of καταμπελος, καταγομος, κατάχρυσος, καταδενδρος, etc. (see κατά, III. 3, and cf. Herm. ad Vig., p. 638)), full of idols: Act 17:16. (Not found in secular authors (cf. Winer's Grammar, § 34, 3).)

† κατείδωλος , - ον

( < εἴδωλον ),

full of idols: Act 17:16. †

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：向下-覺察 全部（的）

字義溯源：熱衷於拜偶像的，滿了偶像，都是偶像；由（G2596（κατά / καθεῖς / καθημέραν / κατακύπτω）*=下，按照）與（G1497（εἴδωλον）=偶像）組成；其中G1497（εἴδωλον）出自（G1491（εἶδος）=觀察），而G1491（εἶδος）出自（G1492（οἶδα）*=看見）

出現次數：總共（1）；徒（1）

譯字彙編：

1）滿了偶像（1）徒17:16