ἱερᾱτ-εία, ἡ,

priesthood, Arist. Pol. 1328b13, OGI 90.52 (Rosetta, ii B.C.), LXX Exo 29:9, Luk 1:9, IG 5(2).516 (Lycosura, i A. D.), etc.: Ion. ἱρητήη Schwyzer 692 (Chios, V B.C.); later ἱερητείη and ἱέρᾱτ-α GDI ivpp.885-6 (Erythrae, iv B.C.), SIG 1014.14 (ibid., iii B.C.), 1015.5 (Halic.).

ἱεράτευμα hierateuma 2x

    a priesthood; meton. a body of priests, 1Pe 2:5; 1Pe 2:9

G2406 — ἱεράτευμα

ἱερατευματος, τό (ἱερατεύω), (priesthood i. e.)

a. the office of priest.

b. the order or body of priests (see ἀδελφότης, αἰχμαλωσία, διασπορά, θεραπεία); so Christians are called, because they have access to God and offer not external but 'spiritual' (πνευματικά) sacrifices: 1Pe 2:5; also βασίλειον ἱεράτευμα, 1Pe 2:9 (after Exo 19:6, the Sept.), priests of kingly rank, i. e. exalted to a moral rank and freedom which exempts them from the control of everyone but God and Christ. (Exo 23:22, etc.; 2 Macc. 2:17); not found in secular authors.)

† ἱεράτευμα , - τος , τό

( < ἱερατεύω ),

[in LXX : βασίλειον ἱ ., Exo 19:1-25; Exo 6:1-30 (H3548 H4467) Exo 23:22, 2Ma 2:17 * ;]

a priesthood, body of priests: ἱ ἅγιον , 1Pe 2:5; βασ . ἱ , 1Pe 2:9 ( LXX , Ex, l.c .). †

詞類次數：名詞（2）

原文字根：聖的（果效）

字義溯源：祭司的團體，祭司體系，祭司；源自（G2407（ἱερατεύω）=作祭司）；而G2407（ἱερατεύω）出自（G2409（ἱερεύς）=祭司），G2409（ἱερεύς）出自（G2413（ἱερός）*=聖的）

出現次數：總共（2）；彼前（2）

譯字彙編：

1）祭司體系（2）彼前2:5；彼前2:9