δεσμ-ώτης, ου, ὁ,

I prisoner, captive, Hdt. 3.143, Th. 5.35, etc.: - fem. δεσμ-ῶτις, Hld. 8.8: metaph. of the soul, Ph. 1.289.

II as Adj., in chains, fettered, A. Pr. 119 (the play is called Προμηθεὺς δ.): fem. δεσμῶτις ποίμνη S. Aj. 234 (lyr.); Μελανίππη δ., name of a play by E.

III gaoler, Cratin. 189.

δεσμώτης desmōtēs 2x

    a prisoner, i.q. δέσμιος, Act 27:1; Act 27:42

G1202 — δεσμώτης

δεσμώτου, ὁ, one bound, a prisoner: Act 27:1, Act 27:42. (Gen 39:20; Baruch 1:9; Herodotus, Aeschylus, Sophocles, Thucydides, subsequent writers)

δεσμώτης , - ου , ὁ ,

[in LXX for H631, H4525;]

a prisoner: Act 27:1; Act 27:42. †

詞類次數：名詞（2）

原文字根：捆綁（者）

字義溯源：俘虜，囚犯；源自（G1201（δεσμωτήριον）=囚禁的地方）；而G1201（δεσμωτήριον）出自（G1199（δεσμός）=鎖鏈），G1199（δεσμός）出自（G1210（δέω）*=捆綁）

出現次數：總共（2）；徒（2）

譯字彙編：

1）囚犯（2）徒27:1；徒27:42