αὐτόπτης (autóptēs|ow-top'-tace|adjective|eyewitness)
[Grk] αὐτόπτης LN: 24.46 GK: G898
Derivation: from αὐτός and ὀπτάνομαι;
Strong's: self-seeing, i.e. an eye-witness
KJV: --eye-witness.
See: αὐτός
See: ὀπτάνομαι