ἀρχῐερ-ᾱτικός, ή, όν,

of the ἀρχιερεύς, ἐκ γένους ἀ. Act 4:6, cf. J. AJ 15.3.1, OGI 470.21, Jahresh. 15.51, etc.; θρόνοι Just. Nov. 42.1.1.

ἀρχιερατικός archieratikos 1x

    belonging to or connected with the high-priest or his office, Act 4:6

G748 — ἀρχιερατικός

ἀρχιερατικη, ἀρχιερατικον (ἀρχι and ἱερατικός, and this from ἱεράομαι (to be a priest)), high priestly, pontifical: γένος, Act 4:6 (so Corp. Inscriptions Graec. no. 4363; see Schürer as cited under the word ἀρχιερεύς, 2 at the end). (Josephus, Antiquities 4, 4, 7; 6, 6, 3; 15, 3, 1.)

ἀρχ - ιερατικός , - ή , - όν

( < ἀρχιερύς ),

high-priestly: Act 4:6

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：原始-（使聖的

字義溯源：大祭司的，屬大祭司體系的，祭司長的；由（G746（ἀρχή）=開始）與（G2413（ἱερός）*=神聖的）組成；而G746（ἀρχή）出自（G756（ἄρχω）=著手），G756（ἄρχω）出自（G757（ἄρχω）*=為首）

出現次數：總共（2）；路（1）；徒（1）

譯字彙編：

1）大祭司的（1）徒4:6；

2）祭司長（1）路23:23