συνοικ-έω,
dwell or live together, Hom. Epigr. 15.15, Pl. R. 577a, etc.; ξ. τινί live with, A. Ch. 909, Ar. Av. 414 (lyr.), Th. 6.63, etc.; ξ. τῇδ’ ὁμοῦ S. Tr. 545; ς. μετά τινων Plu. [Rom 9:1-33]; of peoples, live together, form a community, συνοικήσων τούτοισι Hdt. 4.148: abs., S. OT 57, Th. 2.68.
2. live with in wedlock, of the man, Hdt. 1.91, 196, E. Med. 242, Ar. Pax 708, Pl. Criti. 113d, PEnteux. 91.2 (iii B.C.), etc.; of the woman, ἔοισα (fort. νέοισι) γεραιτέρα Sapph. 75, cf. Hdt. 1.37, 108, E. Andr. 18, etc.: abs., live in wedlock, Hdt. 1.93, 4.168, [1Pe 3:7], etc.; τούτων συνοικησάντων γίνεται Κλεισθένης from their marriage sprang Cleisthenes, Hdt. 6.131.
3. metaph. of feelings, circumstances, etc., μυρίον ἄχθος ᾧ ξυνοικεῖ with which he dwells, S. Ph. 1168 (lyr.); ς. φόβῳ E. Heracl. 996; ἡδοναῖς, ἀμαθίᾳ, Pl. R. 587c, Alc. 1.118b; φόβοις Phld. Ir. p.56 W.; βαρυτάτη συνοικῆσαι (sc. ἄνομος μοναρχία) Pl. Plt. 302e; also ἱππικοῖς ἐν ἤθεσιν πολὺς ξ. being much versed in their ways, E. Hipp. 1220 codd. (sed leg. ἱππικοῖσιν ἤθεσιν). reversely, with the thing as subject, γῆρας ἵνα πρόπαντα κακὰ κακῶν ξυνοικεῖ S. OC 1238 (lyr.); ᾗ ἂν συνοικίᾳ μήτε πλοῦτος συνοικῇ μήτε πενία Pl. Lg. 679b; ὅπου ς. ἐρημία Lyc. 957; of the poisoned robe of Heracles, cling closely, S. Tr. 1055. Astrol., share the same domicile, ὅταν ἡ Παφίη Ἑρμῇ στείχουσα συνοικῇ Man. 5.165.
II c. acc. loci, people or colonize jointly with, ς. Κυρηναίοισι Λιβύην Hdt. 4.159; Τροιζηνίοις Ἀχαιοὶ συνῴκησαν Σύβαριν Arist. Pol. 1303a29: - Pass., of a place, to be thickly peopled, X. Oec. 4.8, Pl. Criti. 117e, Str. 6.2.4, Plu. [Num 15:1-41], etc.