προπετ-ής, ές, ( προπίπτω ) falling or slipping down in bed, εἰ π. γένοιτο Hp. Prog. 3; π. ἐπὶ πόδας Id. Coac. 487; π. ἂν ἐγίνετο ἡ βάδισις out of control, Arist. IA 712a29, cf. Diocl.Fr. 142 .
2. inclined forward, κεφαλὴ τοῦ βραχίονος π. ἐς τοὔμπροσθεν Hp. Art. 1; -έστεραι γένυες more prominent, ib. 31; ὁ μὲν αὐχὴν . . μὴ π. πεφύκοι X. Eq. 1.8; sloping, of shoulders, Gal. 1.623; stooping, μὴ ὀρθὸς ἀλλὰ μικρῷ -έστερος Arist. Phgn. 807b31 .
3. thrown away, κεῖται προπετές [τὸ κάταγμα ] S. Tr. 701 .
4. drooping, at the point of death, ζῇ γὰρ π. ib. 976 (anap.); ἡ π. Μοῖρα untimely, IG 5(1).1355 (Messenia, ii A. D. ).
5. prominent, of the eyes, Poll. 1.189, Philum. ap. Orib. Syn. 8.10, Alex.Aphr. [Pro 2:22]; γνάθοι, ὀφρῦς, Poll. 4.68, 134 .
II metaph.,
1 being upon the point of, πολιὰς ἐπὶ χαίτας π. E. Alc. 909 (lyr.); τύμβου π. παρθένος Id. Hec. 150 (anap.).
2. ready for, prone to a thing, ἐπί or εἴς τι, X. HG 2.3.15, 6.5.24; πρὸς τὰς ἡδονάς Pl. Lg. 792d: c. inf., -έστατος μεταστῆσαι X. HG 2.3.30 .
3. headlong, π. ἄγειν τὸν ἀκροατήν Arist. Rh. 1409b31 .
4. precipitate, rash, reckless, π. σώματος ἡδοναί Aeschin. 1.191; π. γέλως uncontrolled laughter, Isoc. 1.15; εἴ τι -έστερον ἔπραττον Hyp. Dem.Fr. 6, cf. Men. Pk. 441; ἡ π. ἀκρασία Arist. EN 1150b26; π. βίος Men. 382; π. γλῶσσα Alciphr. 3.57; of a lot, drawn at random, Pi. N. 6.63 . of persons, οἱ θρασεῖς προπετεῖς Arist. EN 1116a7; τὰ θήλεα . . [τῶν ἀρρένων] -έστερα Id. HA 608b1; μανικὸς καὶ π. ἐπὶ τῶν κινδύνων Theopomp. Hist. 268; οἱ π. Arr. Epict. 4.13.5; οἱ γλώσσῃ προπετεῖς APl. 4.89 (Gall.); τὸ π., = cross προπέτεια, opp. τὸ σεμνόν, Hp. Medic. 1 .
5. ἁρμονίαι π. flowing rhythms, D.H. Dem. 40 .
6. Medic., subject to diarrhoea, Ath. 13.584d ( Comp. ).
III Adv. -τῶς headlong, out of control, π. εἰς τὸ κάταντες φέρεσθαι X. Eq. 8.8 .
2. metaph., headlong, hastily, π. φέρεσθαι εἰς τὴν τυραννίδα Id Hier. 7.2; προπετέως ταχυγλωσσότεροι Hp. Epid. 4.45; ἐπερέσθαι π. X. Cyr. 1.3.8, cf. Mem. Epit. 306; ἀποκρίνεσθαι, ἀποφαίνεσθαι, etc., Pl. Phlb. 45a, Isoc. 12.272, etc.; π. ἔχειν to be rash, X. Cyr. 1.4.4 (v.l.); μηδὲν . . πράξῃς π. Men. 574; prematurely, AP 5.144 ( Asclep. ); -έστερον χρῆσθαι ταῖς προνομαῖς Plb. 3.102.11 .
G4312 — προπετής
προπετές (πρό and πέτω i. e. πίπτω);
1. falling forward, headlong, sloping, precipitous: Pindar Nem. 6, 107; Xenophon, r. eq. 1, 8; others.
2. precipitate, rash, reckless: [Act 19:36]; [2Ti 3:4] ([Pro 10:14]; [Pro 13:3]; Sir. 9:18; Clement of Rome, 1 Cor. 1, 1 [ET]; and often in Greek writings).