θνητός, ή, όν, also ός, όν E. Ion 973, IA 901, 1396: Dor. θνᾱτός (v. infr.): Aeol. θνᾶτος Sapph. Supp. 13.7: (θνῄσκω): -

1. liable to death, mortal, opp. ἀθάνατος, freq. in Hom., Od. 5.213, al.; θ. ἄνδρες Hes. Th. 967; οὐδὲν.. θνητὸν ἐόν Hdt. 8.98; ζῷα πάντα θ. καὶ φυτά Pl. Sph. 265c: as Subst., θνητοί mortals, Od. 19.593, etc.; θνηταί mortal women, 5.213; πάντων τῶν θ. of all mortal creatures, Hdt. 1.216, 2.68; εἴ τις φθόγγος (φθόγγον cod., but θ. is only used of living persons) εἰσακούεται θνητῶν παρ’ Ἅιδῃ E. HF 491: Comp., ἐν θνητῷ ὄντες, ἔτι θνητοτέρους ἑαυτοὺς ποιοῦντες Porph. Abst. 4.20: Sup., θνητότατος πάντων Plot. 5.1.1.

2. of things, befitting mortals, human, ἔργματα E. Ba. 1069; θνατὰ θνατοῖσι πρέπει Pi. I. 5(4).16; θνατὰ χρὴ τὸν θνατὸν.. φρονεῖν Epich. [263], cf. S. Tr. 473; τὸ δαιμόνιον μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ Pl. Smp. 202e.

θνητός thnētos 6x

    mortal, subject to death, Rom 6:12; Rom 8:11; 2Co 4:11;

    τὸ θνητόν, mortality, 1Co 15:53-54; 2Co 5:4* mortal.

θορυβάζω thorybazō 1x

    to be troubled, disturbed, Luk 10:41

G2349 — θνητός

θνητῇ, θνητόν (verbal adjective from θνῄσκω) (from Homer down), liable to death, mortal: Rom 6:12; Rom 8:11; 1Co 15:53; 2Co 4:11; 2Co 5:4. (θνητός subject to death, and so still living; νεκρός actually dead.)

θνητός , - ή , - όν

( < θνήσκω ),

[in LXX : Pro 3:13; Pro 20:24 (H120), Job 30:23 (H2416), Isa 51:12 (H4191), Wis 9:14 ; Wis 15:17 , 2Ma 9:12 , 3Ma 3:29 * ;]

subject to death, mortal: Rom 6:12; Rom 8:11, 1Co 15:53-54, 2Co 4:11; 2Co 5:4. †

詞類次數：形容詞（6）

原文字根：死（著） 相當於：H582（אֱנׄושׁ‎）

字義溯源：該死的，必死的，不免一死的，人類的；源自（G2348（θνῄσκω）*=死）。每一個人都有一個必死的身體（羅6:12）

出現次數：總共（6）；羅（2）；林前（2）；林後（2）

譯字彙編：

1）必死的（6）羅6:12；羅8:11；林前15:53；林前15:54；林後4:11；林後5:4