ἐπιθανάτιος (
epithanátios｜
ep-ee-than-at'-ee-os｜
adjective｜
condemned to death)
[Grk]
ἐπιθανάτιος LN: 23.116 GK: G2119
Derivation: from
ἐπί and
θάνατος;
Strong's: doomed to deathKJV: --appointed to death.
See: ἐπίSee: θάνατος ἐπιθᾰνάτ-ιος [ νᾰ], ον,
I condemned to death, D.H. 7.35, LXX Bel (ό) 31, [1Co 4:9]; ἐ. μέλος, of Arion, Tz. H. 1.400. Adv. -ίως, ἔχειν, = ἐπιθανάτως ἔχειν, Ael. VH 13.27.
II. αἱ ἐ. δᾷδες the funeral torches, Lib. Decl. 40.15; but ἐ. ἐπιστολή deadly, ib. 2.28.
ἐπιθανάτιος epithanatios 1x
condemned to death, under sentence of death, [1Co 4:9]
G1935 — ἐπιθανάτιος
ἐπιθανατιον (θάνατος), doomed to death: [1Co 4:9]. (Dionysius Halicarnassus, Antiquities 7, 35.)
** ἐπιθανάτιος , - ον ,
[in LXX : From Bel 1:31;]
condemned to death: [1Co 4:9]. †
ἐπιθανάτιος原文音譯：™piqan£tioj 誒披-他那提哦士
詞類次數：形容詞（1）
原文字根：在上-死（的）
字義溯源：定死罪的；由（G1909（ἐπί）*=在⋯上）與（G2288（θάνατος / ἀθάνατος）=死亡）組成；而G2288（θάνατος / ἀθάνατος）出自（G2348（θνῄσκω）*=死）
出現次數：總共（1）；林前（1）
譯字彙編：
1）定死罪的（1）[林前4:9]