ἐπάγγ-ελμα, ατος, τό,
1. promise, profession, D. 19.178 (pl.); τὸ Πρωταγόρου ἐ. Arist. Rh. 1402a25, cf. Pl. Prt. 319a; ὑπὸ τοῦ μεγέθους τοῦ ἐ. οὐδὲν θαυμαστὸν ἀπιστεῖν Id. Euthd. 274a: pl., Metrod. ap. Phld. Rh. 1.88S.; ἐπαγγέλματι, opp. κατ’ ἀλήθειαν, S.E. M. 1.182.
2. subject of a treatise, that which it purports to contain, τὸ ἐ. τοῦ λόγου D.H. Dem. 33; τὸ ἐ. τοῦ συγγράμματος Ael. Tact.Praef. 7.
3. = cross ἐπαγγελία 7, Crito ap. Gal. 13.878, Id. ap. Aët. 15.16.
4. art, profession, τὸ ἐ. τῆς ἀοτοποιΐας M.Ant. 3.2.
G1862 — ἐπάγγελμα
ἐπαγγελματος, τό (ἐπαγγέλλω), a promise: [2Pe 1:4]; [2Pe 3:13]. (Demosthenes, Isocrates, others.)
* ἐπ - άγγελμα , - τος , τό
( < ἐπαγγέλλω ),
a promise: [2Pe 1:4]; [2Pe 3:13]. †