δι-ετής, ές, or διέτης, ες,

I of or lasting two years, χρόνος Hdt. 2.2, etc.; κύησις Arist. GA 777b15, etc.; ἀρξάμενος ἀπὸ διετοῦς Id. HA 500a11; ἐπὶ διετὲς ἡβᾶν to be two years past puberty, Isa 10:12, Aeschin. 3.122, Lexap. D. 46.20.

II two years old, Arist. HA 545b11.

III = sq., Hsch.

διετής dietēs 1x

    of two years; of the age of two years, Mat 2:16

G1332 — διετής

διετες (δίς and ἔτος) (from Herodotus down), of two years, two years old: ἀπό διετοῦς namely, παιδός, Mat 2:16, cf. Fritzsche at the passage; (others take διετοῦς here as neuter; see Meyer).

** διετής , - ές

( < δίς , ἔτος ),

[in LXX : 2Ma 10:3 * ;]

1. lasting two years.

2. two years old: ἀπὸ δ . ( sc . παιδός , or neuter; cf. 1Ch 27:23, ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ), Mat 2:16. †

詞類次數：形容詞（1）

原文字根：二-年

字義溯源：兩年的時間，兩歲；由（G1364（δίς）=兩次）與（G2094（ἔτος）*=年）組成；而G1364（δίς）出自（G1417（δύο / δισμυριάς）*=二）

出現次數：總共（1）；太（1）

譯字彙編：

1）兩歲（1）太2:16