διακαθαρίζω (diakatharízō|dee-ak-ath-ar-id'-zo|verb|to clean out)
[Grk] διακαθαρίζω, διακαθαίρω LN: 79.51 GK: G1350, G1351
Derivation: from διά and καθαρίζω;
Strong's: to cleanse perfectly, i.e. (specially) winnow
KJV: --thoroughly purge.
See: διά
See: καθαρίζω