διάγω [ᾰ ],
I
1. carry over or across, πορθμῆες δ’ ἄρα τούς γε διήγαγον Od. 20.187, cf. Th. 4.78; δ. ἐπὶ σχεδίας ἄρτους X. Cyr. 2.4.28. intr., cross over, Id. An. 7.2.12.
2. draw through, τὴν προβοσκίδα Plu. 2.968d.
3. Geom., draw through or across, produce a line, Euc. 1.21, al.
4. draw apart, τὰ ὄμματα IG 4.951.121 (Epid.).
II
1. of Time, pass, spend, αἰῶνα h.Hom. 20.7; βίοτον, βίον, A. Pers. 711, S. OC 1619, Ar. Nu. 464; δ. τὸν βίον μαχόμενος Pl. R. 579d; ἡσύχιον βίον δ. ἐν εὐσεβείᾳ [1Ti 2:2]; γῆρας, νύκτα, X. Cyr. 4.6.6, An. 6.5.1; χρόνον Plu. Tim. 10 (but χρόνος διῆγέ με, = χρόνον διῆγον, S. El. 782); δ. ἑορτήν celebrate it, Ath. 8.363f: hence,
2. intr., without βίον, pass life, live, Democr. 191, D. 18.254, 25.82; = διαιτῶμαι, διατρίβω, Thom.Mag.pp.90,98 R.; δ. ἐν φιλοσοφίᾳ Pl. Tht. 174b; tarry, ἐν τῷ δικαστηρίῳ Id. Euthphr. 3e; ἐν προαστείῳ Hdn. 1.12.5: - Med., διαγόμενος Pl. R. 344e, etc.; τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβῶς δ. Michel 352.15 (Iasus). delay, Th. 1.90, D.C. 57.3: c. acc., spin out, protract, τοὺς λόγους Philostr. VA 1.17. c. acc. pers., divert, fob off, ἐλπίδας λέγων διῆγε [τοὺς στρατιώτας ] X. An. 1.2.11, cf. D. Prooem. 53, Luc. Phal. 1.3. continue, δ. σιωπῇ X. Cyr. 1.4.14: freq. c. part., continue doing so and so, δ. λιπαρέοντας Hdt. 1.94; δ. μανθάνων, ἐπιμελόμενος, X. Cyr. 1.2.6, 7.5.85. with Advbs., ἐν τοῖς χαλεπώτατα δ. Th. 7.71; ἄριστα X. Mem. 4.4.15; εὖ Arist. HA 625b23; ἀκινδύνως Id. Pol. 1295b33; also εὐσεβῆ δ. τρόπον περί τινα conduct oneself piously, Ar. Ra. 457.
III
1. cause to continue, keep in a certain state, πόλιν ὀρθοδίκαιον δ. A. Eu. 995 (lyr.); πόλεις ἐν ὁμονοίᾳ Isoc. 3.41; ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ βίον.. διῆγεν ὑμᾶς D. 18.89; τὸ ὑπήκοον ἐν ἡσυχίᾳ δ. D.C. 40.30. entertain, feed, τραγήμασι καὶ λαχάνοις τὸν στρατόν Philostr. Her. 10.4: - Pass., [ λέων] μελιτούτταις διήγετο Id. VA 5.42. manage, κάλλιστα πάντα δ. Pl. Plt. 273c; πανηγυρικώτερον δ. τὰ κατὰ τὴν ἀρχήν Plb. 5.34.3. separate, force apart, τὰ σκέλεα Hp. Steril. 230, LXX [Eze 16:25]; τοὺς ὀδόντας Aret. SA 1.6.
2. divert, τινὰ ἀπό τινος Philostr. Her.Prooem. 3; simply, divert, τὰς βασιλείους φροντίδας Id. VS 1.8.2.
G1236 — διάγω
1. to lead through, lead across, send across.
2. with τόν βίον, τόν χρόνον, etc., added or understood, to pass: βίον, [1Ti 2:2] (very often in Greek writings); διάγειν ἐν τίνι, namely, τόν βίον, to live (Winers Grammar, 593 (551f); Buttmann, 144 (126)), [Tit 3:3] (ἐν φιλοσοφία, Plato, Phaedr., p. 259 d.; ἐν εἰρήνη καί σχολή, Plutarch, Timol. 3).