רָעַץ‎ (râʻats|raw-ats'|verb|shatter)
[Heb] רָעַץ‎ ETCBC: רעץ‎ (verb|break) OSHL: t.dt.aa TWOT: 2194 GK: H8320 Greek: θλίβω, θραύω
Derivation: a primitive root;
Strong's: to break in pieces; figuratively, harass
KJV: dash in pieces, vex.