ἄροτρον [ ᾰ], τό, (ἀρόω)

I

1. plough, Od. 18.374; πηκτὸν ἄ. Il. 10.353, cf. Thgn. 1201, Pi. P. 4.224, etc.; ἰλλομένων ἀρότρων S. Ant. 340; ἀρότρῳ ἀναρρηγνύντες αὔλακας Hdt. 2.14: pl., Ar. Pl. 515, Mosch. Fr. 4.6. ἡ ἀπ’ ἀρότρου πληγή, in boxing, right-handed blow, Paus. 6.10.2, Philostr. Gym. 20.

2. in pl., metaph. of the organs of generation, Nonn. D. 12.46, al.

II ἄροτρα· γῆ, χώρα, πλέθρα, Hsch.

ἄροτρον arotron 1x

    a plow, Luk 9:62

G723 — ἄροτρον

ἀρότρου, τό (ἀρόω to plow), a plow: Luk 9:62. (In Greek writings from Homer down.)

ἄροτρον , - ου , τό

( < ἀρόω , to plough),

[in LXX chiefly for H855;]

a plough: Luk 9:62. †

詞類次數：名詞（1）

原文字根：耕地

字義溯源：犁；源自（G723（ἄροτρον）X*=耕種）

出現次數：總共（1）；路（1）

譯字彙編：

1）犁（1）路9:62