ἀροτριόω (arotrióō|ar-ot-ree-o'-o|verb|to plow)
[Grk] ἀροτριόω, ἀροτριάω LN: 43.4 GK: G769 Hebrew: חָרַשׁ‎, עֲדַר‎
Derivation: from ἄροτρον;
Strong's: to plow
KJV: --plough.
See: ἄροτρον