ἀπογενοìμενος

Past participle of a compound of G575 and G1096

ἀπογίνομαι apoginomai 1x

    to be away from, unconnected with; to die; met. to die to a thing by renouncing it, 1Pe 2:24

G581 — ἀπογίνομαι

: (2 aorist ἀπεγενομην);

1. to be removed from, depart.

2. to die (often so in Greek writings from Herodotus down); hence, tropically, ἀπογίνεσθαι τίνι, to die to anything: ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι i. e. become utterly alienated from our sins, 1Pe 2:24 (Winers Grammar, § 52, 4, 1 d.; Buttmann, 178 (155)).

** ἀπο - γίνομαι ( cl . - γίγν -)

[in LXX : Da ΤΗ Dan 2:1 * ;]

1. to be away, removed from.

2. to depart life, to die ( MM , s.v. ): τ . ἀμαρτίαις , i.e . with ref. to sins, 1Pe 2:24 ( Cremer , 149, 668). †

詞類次數：動詞（1）

原文字根：從-成為

字義溯源：不在，死；由（G575（ἀπό / ἀπαρτί / ἀποπέμπω）*=從，出，離）與（G1096（γίνομαι）*=成為）組成

出現次數：總共（1）；彼前（1）

譯字彙編：

1）我們⋯死（1）彼前2:24