φῐλό-φρων, ον,
gen. ονος, (φρήν)
kindly disposed, friendly, Κροίσου φ. ἀρετά Pi. P. 1.94; φ. Ἡσυχία ib. 8.1; φ. σαίνουσα.. Ἄτα A. Pers. 97 (lyr.); φ. γένος E. IT 1061; τὸν στρατηγὸν εἶναι χρὴ φ. καὶ ὠμόν X. Mem. 3.1.6, cf. Smp. 8.16; φιλοφρονέστατοι, of the Athenians, Id. Mem. 3.5.3; φ. πρός τινα Phld. Lib. p.35 O.; τὸ φ., = φιλοφροσύνη, Plu. 2.1102e. Adv. -νως, ἀσπάζεσθαί, δέξασθαί, δέκεσθαί τινα to greet kindly, welcome, Hdt. 2.121. δ, 3.13, 5.18, cf. S. Aj. 751; φ. ἔχειν πρὸς ἀλλήλους, πρὸς τὸ συγγενὲς θεῖον, to be kindly minded towards.., X. Cyr. 3.3.10, Pl. Criti. 120e; φ. βλέπειν to wear a kind, friendly look, X. Mem. 3.10.4; φ. ὑπάρχει τᾷ πόλει Supp.Epigr. 2.277.6 (Delph., ii B. C.): Comp. -εστέρως ἔχειν τὰ ὄμματα X. Smp. 1.10.
G5391 — φιλόφρων
φιλοφρον (φίλος and φρήν), from Pindar and Aeschylus down, friendly, kind: [1Pe 3:8] Rec.
* φιλόφρων , - ον
( < φίλος , φρήν ),
friendly, kind. [1Pe 3:8], Rec.†
† ταπεινόφρων , - ον
( < ταπεινός , φρήν ),
[in LXX : [Pro 29:23] (H7307 H8217) * ;]
humble-minded: [1Pe 3:8] (in bad sense, Plut ., 2, 336 E, cf. Deiss., LAE , 72.3). †