ὑπερφρον-έω,

(ὑπέρφρων)

to be over-proud, have high thoughts, μηδ’ ὑπερφρόνει A. Ag. 1039, cf. Plb. 6.18.7; μὴ ὑ. παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν Rom 12:3: c. dat. modi, to be proud in or of a thing, πλούτῳ Hdt. 1.199; τὸν λόγον, ᾧ ὑπερπεφρόνηκας Pl. Alc. 1.104a.

2. c. acc., overlook, look down upon, despise, ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα A. Pers. 825; τοὺς θεούς Ar. Nu. 226; πέφυκε ἄνθρωπος τὸ.. θεραπεῦον ὑπερφρονεῖν Th. 3.39; ἑτέρους Aristeas 122: - Pass., to be despised, ὑπὸ τῶν εὐπραγούντων Th. 6.16.

3. c. gen., think slightly of, δαιμόνων E. Ba. 1325; τῶν καθεστώτων νόμων Ar. Nu. 1400; τοῦ ἐπιτηδεύματος Pl. Phdr. 258b.

II surpass in knowledge, ὑ. ἱστορίᾳ τὸν δῆμον (v.l. for περιφρ-) Aeschin. 1.141: c. acc. cogn., πάντα ὑ. excel in all wisdom, Hp. 17.

ὑπερφρονέω hyperphroneō 1x

    to have lofty thoughts, be elated, haughty, Rom 12:3

G5252 — ὑπερφρονέω

ὑπερφρόνω; (ὑπέρφρων); from Aeschylus and Herodotus down; to think more highly of oneself than is proper: Rom 12:3.

** ὑπερ - φρονέω , - ῶ ,

[in LXX : 4Ma 13:1 ; 4Ma 14:11 ; 4Ma 16:2 * ;]

1. to be overproud, high-minded ( Æsch .): μὴ ὑ . παρ᾿ ὃ δεῖ φρονεῖν (on the paranom., v. Vau., in l ), Rom 12:3.

2. to overlook, think slightly of ( Thuc ., Plat .). †

詞類次數：動詞（1）

原文字根：（成為）在上面-意向的

字義溯源：自命不凡，過於自傲，高看自己過於，自豪，自視過高；由（G5228（ὑπέρ / ὑπερεγώ）*=在上，過於）與（G5426（φρονέω）=想著）組成，而G5426（φρονέω）出自（G5424（φρήν）*=心思，悟性）

出現次數：總共（1）；羅（1）

譯字彙編：

1）高看自己（1）羅12:3